وقتی که حرفی نیست

روزنگار1388/8/17

فقط یک خورشید میتونه آتشفشانی که سرد شده رو دوباره جاری کنه
خورشیدی هـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــست؟
هـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــست
هـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــست
هـــــــــــــــــــــــــــــــــست
هــــــــــــــــــــــست
هــــــــــــــست
هـــــــست
هـست

روزنگار1388/8/13

روزی یکی از مخالفان تنگ نظر ابوسعید ابی الخیر، وقتی وی در حلقه ی یاران بود، برای کوچک نمایاندن اش با تند خویی خطاب به وی گفت: پشّه ای بیش نیستی! ابوسعید بی مکث سر بلند کرد در چشمان مردِ چشم تنگ نگریست و چنین پاسخ داد: سخت در اشتباهی زیرا حتا همان پشّه هم نیستم و کمترم!

بعضی وقتها آدم چیزهایی میشنوه که یه عمری از ذهنش پاک نمیشه و هر روز هم توی گوشش تکرار میشه بدون اینکه تکراری بشه،مثل همین حکایت کوچولو که وقتی انباردارمون(لیسانس ادبیات) داشت برام با آب و تاب( اونم با تاکید خاص روی تشدید شین پشّه)تعریف میکرد انگار داشت با قلم و چکش روی مغزم حکش میکرد.

پ.ن

بدجوری دیس کانکتم

روزنگار 1388/7/30

آخه مغز یه آدم چقدر میتونه فسیل شده باشه
انــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــقدر فسیل
که هنوزم داره مثل سی چهل سال پیشش فکر میکنه؟!؟!؟
وا مصیبتا
پروردگارا خودمان را فسیل بگردان ولی مغزمان را نه
لطفا!
آمین

پ.ن:

این حاجی هم که پونصد سال پیش دو ترم زبان خونده کشته مارو،اون روز تعمیرکار خارجی دستگاه وقتی داشت میرفت برگشت به فارسی روون گفت حاج آقا خداحافظ،حاجی هم با لهجه ی کاملا فارسی گفت:BYE!
دیروزم باز وقتی یارو داشت میرفت حاجی برگشت گفت:SEE YOU LATER
یارو هم گفت:انشاالله!!
من فقط دیدم همکارم از زور خنده بنفش شده،خودمم که الان دو سه روزه تو خوابم دارم میخندم دیگه روده هام و دیافراگمم کشش نداره
اینارو اینجا نوشتم بلکه یه ذره تخلیه بشم کمتر بخندم ولی ظاهرا فایده نداره باید دورش بگذره

...

حاجی!
سر جدت اینهمه ناله نکن