Observer

روزنگار 5/11/89

2011-01-25T06:54:00.000-08:00

تــو بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزرگــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی؟

روزنگار 24/10/89

2011-01-14T10:00:00.000-08:00

چند روز پیش

دم صبح

از کنار خودم گذشتم

چشم در چشم

2011/1/1 Diary

2010-12-31T08:29:00.000-08:00

Hey! Mr. Special ...

Do it over this ridiculous game.

This is a fact that there is no special event.

Do you see?

No

Special

Event

And this is the beginning of the end of you.

tik tak tak

tik tak tak

tik tak tak

روزنگار 9/10/89

2010-12-30T11:14:00.000-08:00

شکلات های تلخ هم

دیگر

اثری بر این

سندرم خستگی مفرط

ما

ندارند

نشد!

2010-12-27T09:23:00.000-08:00

گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد
بســـــــوختیم در این آرزوی خام و نشد

به لابه گفت شبی میــــــر مجلس تو شوم
شدم به رغبت خویشش کمین غلام و نشد

پیـــــــــــــام داد که خواهم نشست با رندان
بشد به رندی و دردی کشیــــــــم نام و نشد

رواست در بر اگر می‌طپد کــــــــــــــبوتر دل
که دید در ره خود تـــــــــاب و پیچ دام و نشد

بدان هوس که به مســــــتی ببوسم آن لب لعل
چه خـــــون که در دلم افتاد همچو جام و نشد

به کــــــــــــــــــــوی عشق منه بی‌دلیل راه قدم
که من به خویش نمودم صد اهتمــــــام و نشد

فغان که در طلب گنج نـــــــــــــــــــامه مقصود
شدم خـــــــــــــــــراب جهانی ز غم تمام و نشد

دریغ و درد که در جست و جـــــوی گنج حضور
بسی شـــــــــــــــــــــدم به گدایی بر کرام و نشد

هزار حیـــــــــــــــله برانگیخت حافظ از سر فکر
در آن هوس که شود آن نگــــــــــار رام و نشد

بر سر آتش غم

2010-12-19T10:29:00.000-08:00

آه کز تاب دل سوخته جان می سوزد
ز آتش دل چه بگویم که زبان می سوزد

یارب این رخنه ی دوزخ به رخ ما که گشود ؟
که زمین در تب و تاب است و زمان می سوزد

دود برخاست ازین تیر که در سینه نشست
مکن ای دوست که آن دست و کمان می سوزد

مگر این دشت شقایق دل خونین من است ؟
که چنین در غم آن سروروان می سوزد

آتشی در دلم انداخت و عالم بو برد
خام پنداشت که این عود نهان می سوزد

لذت عشق و وفا بین که سپند دل من
بر سر آتش غم رقص کنان می سوزد

گریه ی ابر بهارش چه مدد خواهد کرد ؟
دل سرگشته که چون برگ خزان می سوزد

سایه خاموش کزین جان پر آتش که مراست
آه را گر بدهم راه جهان می سوزد

ه.الف.سایه

روزنگار 27/9/89

2010-12-18T12:44:00.000-08:00

انتقامی سخت خواهم گرفت

از این بیرحم ترین مهربانان دنیا

از این مهربان ترین بیرحمان دنیا

روزنگار 1389/9/15

2010-12-06T08:37:00.000-08:00

تمام خوب های من

شما را فرا میخوانم

از سرتاسر هستی

شما را فرا میخوانم

از هر کجا که هستید

که من میدانم یا نه

بیایید بیایید بیایید

که اینجا کسی عجیب

در انتظار شماست

روزنگار 1389/8/30

2010-11-21T10:38:00.000-08:00

مثل شکر در آب گرم

حلم میکنی

مثل سوال سخت

حلت میکنم

روزنگار 1389/8/21

2010-11-12T08:57:00.000-08:00

بعضی وقتا تو زندگی به آدمایی بر میخوری که رفتارشون باعث میشه نا خود آگاه (تو دلت!) بهشون بگی:

آخه تو اینجا چیکار میکنی؟

رو زمین!

وقایع نگاری یک صعود از نگاه آب زر ور!

2010-11-06T10:05:00.000-07:00

(درود به تمام کوهنوردان پا خسته ی دل زنده)

پنج شنبه سیزدهم آبان هشتاد و نه

ساعت پنج و سی دقیقه صبح :
من کوله به دوش در حالی که هنوز کاملا از خواب در نیامده بودم منزل را به مقصد میدان انقلاب ترک کردم.

ساعت پنج و چهل و هفت دقیقه صبح :
تازه خواب از کله ام پریده و متوجه نگاه های متفاوت سرنشینان اتوبوس شدم.سعی میکنم عادی رفتار کنم و در عین حال به این فکر میکنم که دیروز همین موقع ها با چه سر و وضعی روی صندلی اتوبوس نشسته بودم و حالا...یه لبخند موزیانه و خودم رو به خواب میزنم.

ساعت شش و سیزده دقیقه صبح :
فیسسسسسسسس... در اتوبوس باز میشه و میدون انقلاب، کوله رو میندازم رو دوشم و میرم که برم سر قرار.وااااای چه هوای صافی،چه آفتابی،چه خورشیدی،چه نوری... (خاک بر سرت علیرضا عینک آفتابی نیاوردی کور میشی،آخه چه میدونستم تا دیروز که هوا ابری بود)تو همین فکرا بودم که دیدم یه آقایی با کوله و تجهیزات اون طرف خیابون ایستاده،(یعنی کی میتونه باشه اینوقت صبح؟!با ماست؟مال یه گروه دیگه ست؟قیافش که خیلی آشناست!)یکی دوبار زیر چشمی نگاه کردم درست حسابی نشناختم که یه دفعه داد زد علیرضاااا(دیدی گفتم اسحاق بود دیوونه)آره اسحاق نجیبی بود که اول از همه رسیده بود.رفتم سمتش و سلام و احوال پرسی و بوس بوس ...

ساعت شش و سی و چهار دقیقه صبح :
خانم محدثه پورولی (که بار اول بود میدیدمشون) از راه رسید و بعد مهدی میرزایی نون تافتون به دست آمد و بعد روح الله موسوی دوست مهدی میرزایی (که بعدا دوست من هم شد) آمد و سلام و حوال پرسی و ...

ساعت هفت و یک دقیقه صبح :
سعید افروزی و میترا حاتمی هم با مینی بوس آمدند.(به! این که همون آقای راننده "نویس" خودمونه ،بزن بریم).سریع سوار شدیم و راه افتادیم به سمت جاده هراز

ساعت نه صبح :
مهدی پیشنهاد یک نون و پنیر دست گرمی داد و همه موافق و مشغول شدیم به خوردن.جای دوستان خالی خوردیم و گفتیم و خندیدیدم،دلم میخواست همه میبودند در آن لحظات خوب و دوست داشتنی.خانم ها از خاطرات سفرهای قبلیشان چندتایی تعریف کردند که برای من بی تجربه خیلی جالب و شنیدنی بود سعید جان هم کروکی را نشانمان داد.

ساعت ده و چهل و هفت دقیقه صبح :
رسیدیم به امام زاده هاشم که قبل از گنبد طلایی اش اتاقک های محل جمع آوری نذورات و صدقات و تابلوی تبلیغاتی (این مکان مجهز به آبگرم کن خورشیدی میباشد) اش توجه من را به خود جلب کرد.هوا سرد بود و صاف.بچه ها حال و هوایی عوض کردند و دوباره راه افتادیم.

ساعت دوازده و بیست و هشت دقیقه ظهر :
از کنار روستای نوا گذشتیم و دماوند که نگاهش به ما بود و ما که نگاهمان برف بازی میکرد فارغ از هر دغدغه ای.به کارخانه آبمعدنی نوا رسیدیم و پیاده شدیم و کوله به دوش از مسیر پشتی کارخانه به سمت دشت آزو حرکت کردیم

ساعت...
نه اینجا دیگر ساعت و دقیقه و ثانیه دیگر بی معنی است ، اینجا طبیعت بکر است.سپیدی برف است،صدای آب است،رد پای کبک است...
وای تو به من بگو کدام سیب کدام باغ را گاز زدیم که از این بهشت رانده شدیم به جهنم آهن و سیمان و امواج مغناطیسی؟؟؟به چه گناهی از مادر خود جدایمان کردند؟؟؟
سخت بود قدم برداشتن و بالا و پایین رفتن در برف و گل با کوله باری سنگین با پاهایی خیس و سرما زده ولی این سختی هزار بار شیرین تر از قدم زدن روی آسفالت بی روح و فشردن پدال گاز و بــــــــــــوق و ...(آهای بیخیال اینها باش فعلا یه کمی برف بخور).
مسیر نسبتا طولانی بود و کوله ها هم سنگین اما رسیدیم به آزو،به کلبه گلی بسیار زیبایی که پای کوه عترت و پاشویه عجیب خودنمایی میکرد.هنوز تا تاریکی فرصت مناسبی داشتیم برای جمع کردن هیزم،من و مهدی و روح الله مامور هیزم شدیم و اسحاق مامور ناهار و بقیه هم مرتب کردن کلبه.
هیزم به مقدار کافی جمع شد و آتش برپا شد و جوجه ها به سیخ و نهار خوردیم چه نهاری که جای همه دوستان خالی در آن ایوان زیبای گلی کنار آتش و صدای رود و دماوند پشت سر و عترت و پاشویه روبه رو که من هرچه بگویم کم گفته ام.
تا هوا تاریک نشده چادر ها را داخل کلبه برپا کردیم و رفتیم برای شب نشینی با آتش.
الحق که شب زیبایی بود،آسمان صـــــاف بدون حتی یک تکه ابر،ستاره ها را دانه دانه میشد شمرد،هوا کم کم داشت سرد و سرد تر میشد و سرعت چکه های آب از ناودان سقف کلبه کمتر.چای خوردیم و گفتیم و شنیدیم و خندیدیم.من که جدا حال و هوای خاص و عجیبی داشتم هم سرما ی هوا برایم غیر منتظره بود هم گرمای جمع کوچک دوستانه مان برایم نشاط آور بود.به هیچ چیز بیهوده ای فکر نمیکردم فقط نمیخواستم لحظه ای را ازدست بدهم مبادا بعدا حسرتش را بخورم.
بچه ها کم کم برای خوابیدن آماده شدند و هرکس به چادر خود رفت تا شبی سرد را تجربه کند.برای من که تجربه ی فوق العاده ای بود خوابیدن در چنین هوایی.
صبح آفتاب نزده از خواب بیدار شدیم و آتش را دوباره برپا کردیم و چای و صبحانه نیمرویی مفصل بود که خوردیم ،در بین صبحانه مهمان آمد که گروهی بودند ده دوازده نفری پیر و جوان آمدند کمی استراحت کردند و زدند و رقصیدند و برف بازی کردند و روی تنه درخت با چاقو یادگاری نوشتند و پراکنده شدند هرکدام به سویی ، آخر هم سر از کارشان در نیاوردیم!
سعید و اسحاق،میترا و محدثه آماده شدند که صعود کنند من و مهدی و روح الله هم وظیفه سنگین نگهبانی از کمپ را به عهده گرفتیم!صعود بچه ها تا ظهر طول کشید که در این مدت مهدی و روح الله هیزم آوردند و من هم برنج درست کردم(شوید پلو با تن ماهی) سفره هم آماده که میترا و محدثه زودتر برگشتند و همگی وسایل غیر ضرور را جمع کردیم تا سعید و اسحاق هم برسند و برنج من هم آماده شود!
سعید و اسحاق هم به سلامتی برگشتند با پاهای خیس که نشان دهنده ی عمق برف در ارتفاع بود و کمی از سختی مسیر در انتهای کار گفتند و ناهار خوردیم و وسایل را کم کم جمع کردیم که آماده برگشت شویم.آفتاب روز دوم داغتر بود و کفشهای خیسمان را حسابی خشک کرد.مسیر برگشتمان را هم تا حدود زیادی خشک کرد.در مسیرهم با نشاط بودیم و خواندیم و خواندیم و یاد دوستان کردیم باز هم خواندیم تا رسیدیم به مینی بوسمان که آقای راننده از پشت پنجره اش داشت نگاهمان میکرد.

ساعت چهار و چهل و دو دقیقه بعد از ظهر :
همه سوار مینی بوس شدیم و آقای راننده با شتابی مثال زدنی! به راه افتاد.در راه هم همه درباره برنامه ای که داشتیم صحبت کردیم و گفتیم و شنیدیم و کمی هم درباره برنامه بعدی که انشا الله باز هم در کنار هم باشیم.

ساعت شش و پنجاه و نه دقیقه عصر :
من اولین نفری هستم که باید پیاده شوم،با بچه ها خداحافظی کردم و از مینی بوس پیاده شدم.باز هم پا گذاشتم روی این آسفالت بی روح زبان نفهم بدرد نخور....

روزنگار 1389/8/11

2010-11-02T11:33:00.000-07:00

ساختی

پیکره ای که از خودت

بزرگ تر بود

کشیدی

نعره ای که از خودت

بلند تر بود

برداشتی

پتکی که از خودت

سنگین تر بود

زدی

ضربه ای که از خودت

محکم تر بود

ریختی

بر پهنه ای که از خودت

وسیع تر بود

حالا

میگردی

بدنبال

تکه هایی

که از خودت

زیاد تر

بود...

روزنگار 1389/8/8

2010-10-30T11:36:00.000-07:00

چقدر پیچیده مینمایاندید
و
چه زود ساده شدید

چقدر بزرگ بودید
و
چه زود کوچک شدید

چقدر ارزشمند بودید
و
چه زود بی ارزش شدید

چه زود

چه زود

چه زود...

ای خواستنی های من که چون کوه آمدید و چون دود رفتید

دلم برایتان تنگ نشده

دلم نمیخواهدتان
دلم نمیخواهدتان

دلم هیچ چیز نمیخواهد
هیچ چیز
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
فقط ای کاش

این نیشگون لعنتی هر روزه

هرگز دردی نداشت

روزنگار 1389/8/1

2010-10-23T08:30:00.000-07:00

حکایت ما حکایت آن گندمیست که میان دو سنگ بزرگ

له میشود

خرد میشود

سخت است، در میانه بودن واقعا سخت است

تحمل سنگینی سنگ بالایی و تماشای ساییده شدن سنگ زیرین

سخت است

گاهی فکر میکنم کاش سنگ زیرین آسیاب بودیم

خیالمان تخت که پایین تری از ما وجود ندارد

سنگ هم که بودیم و زبانمان هم دراز

یا چه میشد اگر سنگ بالایی بودیم

همه چیز زیر پایمان بود و ما بالاترین

تمام این فکرها را که از سر میگذرانم

باز به خودم امید میدهم که گندم اگر در میانه است

سرانجام

آرد میشود

نرم میشود

با آب همراه میشود و در آتش جان میگیرد و عاقبت

نانی میشود

اما سنگها، چه بالایی چه زیرین

آنقدر میچرخند و میسایند و ساییده میشوند تا روزی تمام شوند

تمام شوند

بله سنگها تمام میشوند ولی گندم

نه

روزنگار 1389/7/29

2010-10-21T10:40:00.000-07:00

خدایـــــــــــــــــــــــا

این چـِشِ پاک و این فلکسیبیلیتی رو از ما نگیـــــــر

یاران و یارانه

2010-10-18T19:46:00.000-07:00

آن مرد مبلغ یارانه ها را اعلام کرد!

یاران با همه جدیتشان به وجد آمده و در سماع شدند

ما نیز انگشت حیرت به دندان گزیدیم!

شیخ الرئیس با حالتی عاقل اندر سفیه!! از کارگاه خود بیرون شد و گفت:

میخندید؟بایستی گریه کنید...

زین پس قیمت شمع و پاره آجر به جهت صرفه جویی درمصرف برق و آب گران میشود

یاران با شنیدن این حرف سینه چاک کردند و سرها به دیوار کوفتند

ما نیز از خنده بنفش شدیم

روزنگار 1389/7/23

2010-10-15T11:17:00.000-07:00

نمیدانم

لذتش بیشتر است یا ترسش

هیجانش بیشتر است یا دلهره اش

شیرینی اش بیشتر است یا تلخی اش

منطقش بیشتر است یا احساسش

خوابش بیشتر است یا بیداری اش!

وقتی که مثل یک

بند باز

درست روی مرز بین

واقعیت و رویا

راه میروم

روزنگار 1389/7/16

2010-10-08T10:52:00.000-07:00

از سرما بدم می آید

سرما توی دلم را خالی میکند

این فصلهای سرد که شروع میشوند

غمگین میشوم

میروم فرو توی لاک خودم

حاضرم هزار بار زیر تیغ آفتاب

پوست بیاندازم

ولی یکبار از سرما نلرزم

این پاییز دیوانه و آن زمستان پیر خرفت

کی تمام میشوند خدا میداند

روزنگار 1389/7/6

2010-09-28T11:40:00.000-07:00

آخرش

یه روز

گم میشیم !

میریم

پی کارمون...

ماجرا

2010-09-19T11:25:00.000-07:00

بیا بیـــــــا که مرا با تو ماجرایی هست		بگوی اگر گنهی رفت و گر خطایی هست
روا بود که چنین بیحســــــاب دل ببری		مکن که مظلمه خلــــــق را جزایی هست
توانگران را عیبی نبـــــــــاشد ار وقتی		نظر کنند که در کــــــــوی ما گدایی هست
به کام دشمن و بیگانه رفت چندین روز		ز دوستــــــــــان نشنیدم که آشنایی هست
کسی نماند که بر درد مـــــــــن نبخشاید		کسی نگفت که بیرون از این دوایی هست
هزار نوبت اگر خاطرم بشــــــــــــورانی		از این طرف که منم همچنان صفایی هست
به دود آتش ماخـــــــــولیا دماغ بسوخت		هنوز جـــــــــــهل مصور که کیمیایی هست
به کام دل نرسیدیم و جان به حلق رسید		و گر به کام رسد همچنان رجــــــایی هست
به جان دوست که در اعتقاد سعدی نیست		که در جهان بجز از کوی دوست جایی هست

این جمعه های دیوانه

2010-09-17T08:24:00.000-07:00

زنگهای بی احساس مدتیست به صدا در آمده اند

چه گوشهایت را بگیری چه نگیری

زمان رفتنت فرا رسیده

سفر بزرگ

آری

در ماندنت

چیزی جز فساد نیست

رفتن هم ترس دارد و تنهایی و سرما

کدام دل را به کدام دریا باید زد که حسرت و پشیمانی نماند؟

روزنگار 22/6/1389

2010-09-13T09:50:00.000-07:00

موش نیستم

ولی

میدانم

بازی بلدی

گربه وار

روزنگار 15/6/1389

2010-09-06T10:46:00.000-07:00

این چای لعنتی

که از این تلخ ترنمیشود

لااقل

تکه ای از دلم را

بردار و در آن حل کن

شاید

کمی

شیرین شود

روزنگار 13/6/1389

2010-09-04T07:06:00.000-07:00

حرف نگفته داری؟

سوال بی جواب داری؟

بغض فرو خورده داری؟

فحش و ناسزای در دل مانده داری؟

صبر کن!

در میا دو آیینه بایست

حال

هر آنچه میخواهی بگویی بگو

به آنچه باید،میرسی

...

2010-08-30T08:18:00.000-07:00

آهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــای!

معدنچیان شیلیایی

ای کــــــــــــــــــــــــــاش

من هم در کنار شما بودم

روزنگار 6/6/1389

2010-08-28T09:48:00.001-07:00

میدانم!

تو

میترسی

از لحظه ای که

من

انتظار رسیدنش را دارم
.
.
.
.
لحظه ی خاموش شدن

آخرین چراغ

...

2010-08-20T11:01:00.000-07:00

چه فرق میکند؟!

سر به سینه ات بکوبم

یا

در سایه ات بنشینم

تو

همیشه

هستی

همچون

یک

دیوار

...

2010-08-09T09:10:00.001-07:00

آخدا...!
دشمنت شرمنده

صیاد

2010-08-07T09:37:00.000-07:00

چون صید بدام تو به هر لحظه شکارم ، ای طرفه نگارم

از دوری صیاد دگر تاب ندارم ، رفته ست قرارم

چون آهوی گمگشته به هر گوشه دوانم

تا دام در آغوش نگیرم نگرانم

از ناوک مژگان چو دو صد تیر پرانی ، بر دل بنشانی

چون پرتو خورشید اگر رو بکشانی ، وای از شب تارم

در بند و گرفتار بر آن سلسله مویم

از دیده ره کوی تو با عشق بشویم ، با حال نزارم

برخیز که داد از من بیچاره ستانی

بنشین که شرر در دل تنگم بنشانی

تا آن لب شیرین به سخن باز گشایی ، خوش جلوه نمایی

ای برده امان از دل عشاق کجایی ، تا سجده گزارم

گر بوی ترا باد بمنزل برساند ، جانم برهاند

ور نه ز وجودم اثری هیچ نماند ، جز گرد و غبارم

...

2010-07-30T22:54:00.000-07:00

فریاد زد وگفت: رهایم کنید،تنهایم بگذارید،درست مثل وقتیکه...

لحظه ای ماند

فکر کرد

پوزخندی زد

بغض کرد

نـَگریست

با خود گفت: من که همیشه تنها بوده ام...

بعد بلند بلند خندید

روزنگار 27/4/1389

2010-07-18T10:33:00.000-07:00

خیالت تخت ِ تخت!

چه با تو

چه بی تو

اینجا

همیشه

چراغی

روشن است

...

2010-06-28T10:37:00.001-07:00

آتش بگیر تا که بدانی چه میکشم
احساس سوختن به تماشا نمیشود

خاطرک!

2010-06-27T08:51:00.000-07:00

اون موقع ها که مسئول کنترل کیفیت کارخونه ای بودم یه پیرمرد قد کوتاه کچل که سبیل سفیدش از بناگوش دررفته بود و پشت به پشت سیگار فروردین میکشید با یه خروار ادعا شد مدیر تولید کارخونه و خلاصه بعد از مدتی (که داستان مفصلی داره) گند زد به هرچی تولیده و این حرفا.
یادش بخیر با اینکه کسی جرات نداشت زیاد باهاش شوخی بکنه ولی من زیاد سر به سرش میگذاشتم و به عنوان شوخی هرچی دلم میخواست بهش میگفتم، یه بار رفتم پیشش و با هیجان گفتم آقای فلانی! ما بالاخره تونستیم بعد از مدتها ضایعاتمون رو به صفر برسونیم اونم کلی خوشحال شد و گفت آفرین چه جوری پسرم؟میشه برام توضیح بدی؟منم گفتم آخه از وقتی که شما تولید رو به صفر رسوندید ما هم دیگه ضایعاتی نداریم!!
یه بار هم که بازرس از بیرون آمده بود و کلی گیر داده بود منم از فرصت استفاده کردم و هرچقدر میتونستم گیر دادم به تولید و خلاصه کلافه شده بود و کفری ولی از ترس بازرس نمیتونست چیزی بگه یه وقت دیدم اومد کنارم گفت: نگاه کن ببین سبیل من سوخته؟!نگاه کردم دیدم یه تیکه از سبیلش کز داده شده و سوخته گفتم چی شده؟گفت حواسم نبود سیگارمو برعکس گذاشتم تو دهنم!!! منو بگی میخواستم منفجر بشم از خنده
یه بار هم که هیچ وقت یادم نمیره وقتی بود که خط رنگ سالن رو خوابونده بودم و نمیگذاشتم کار کنه،تو سالن بودم که دیدم از اون دور داره میاد طرفم منم خونسرد ایستاده بودم غافل از اینکه طرف خیلی کفریه،وقتی رسید چسبید یقه ی منو گرفت گفت: برو دعا کن بیرون از شرکت نبینمت وگرنه با ماشین زیرت میگیرم!!!!
خلاصه کلی خاطره ریز و درشت خنده دار و گریه دار از اون دوران دارم که یکیش سر و کله زدن با این اکیپ پیر مردهای بازنشسته بود که اومدن و کلی کار خرابی کردن و رفتن،نمیدونم چرا امروز یادش افتادم

من تو ام

2010-06-23T10:00:00.001-07:00

نه پیامم نه کلامم
نه سلامم نه علیکم
نه سپیدم نه سیاهم
نه چنانم که تو گویی
نه چنینم که تو خوانی
و نه آنگونه که گفتند و شنیدی
نه سمائم نه زمینم
نه به زنجیر کسی بسته‌ام و بردۀ دینم
نه سرابم
نه برای دل تنهایی تو جام شرابم
نه گرفتار و اسیرم
نه حقیرم
نه فرستادۀ پیرم
نه به هر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم
نه جهنم نه بهشتم
چُنین است سرشتم
این سخن را من از امروز نه گفتم، نه نوشتم
بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم...
گر به این نقطه رسیدی
به تو سر بسته و در پرده بگویــم
تا کســی نشنـود این راز گهــربـار جـهان را
آنچـه گفتند و سُرودنـد تو آنـی
خودِ تو جان جهانی
گر نهانـی و عیانـی
تـو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی

تو ندانی که خود آن نقطۀ عشقی
تو خود اسرار نهانی

تو خود باغ بهشتی
تو بخود آمده از فلسفۀ چون و چرایی
به تو سوگند
که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی در همه افلاک بزرگی
نه که جُزئی
نه که چون آب در اندام سَبوئی
تو خود اویی بخود آی
تا در خانه متروکۀ هرکس ننشـــینی و
بجز روشنــی شعشـعۀ پرتـو خود هیچ نبـینـی
و گلِ وصل بـچیـنی....

نیمچه متنهایی از حاشیه زندگی!

2010-06-18T10:51:00.000-07:00

برداشت آزاد (و البته بی ارتباط با) انیمیشن "کوفته قلقلی":

وقتی ماهی ای نیست قلاب انداختن بی فایده است! نهایتش لنگه کفشی،قوطی کنسروی،یا فوق فوقش یه بچه قورباغه نصیبت بشه!
آره،میخوای حقیقتو بدونی؟پس یه بار دیگه جمله بالا رو بخون و دوباره بیا اینجا تا ادامه اش رو برات بگم...
تا کی میخوای بشینی و هی زور بزنی و به خودت فشار بیاری تا شاید یه ماهی به نوک قلابت گیر بکنه؟عزیزم این حوضی که سرش نشستی ماهی نداره،هرچقدرم که قلابتو عوض کنی،طعمه های جورواجور بزنی،حتی اگه تور ماهیگیری هم بندازی بازم ماهی نخواهی گرفت...
چرا؟
چون ماهیگیری بلد نیستی؟
نه
چون طعمه هات خوشمزه نیست؟
نه
چون قلابت کجه؟
نه
فقط و فقط به این دلیل که اینجا ماهی نیست!
بگرد،اونقدر بگرد تا حوض ماهی خودتو پیدا کنی،حوضی که هنوز قلابت به آب نرسیده شاه ماهی شکار کنی.
هرچند جرات میخواد دل کندن از حوض (هرچند بی ماهی) که مدتهاست توش قلاب انداختی و گشتن دنبال حوض پر ماهی ، ولی خوبیش اینه که تو این گشت و گذار ممکنه دریا رو پیدا کنی...

"وو وو زلا"ی من!:
یادش بخیر خیلی وقت پیشها که ما! خیلی تب فوتبال داشتیم و استقلالی چند صد آتیشه بودیم تصمیم گرفتیم استادیوم رو هم تجربه کنیم این بود که رفتیم سفارش دادیم یه پرچم بزرگ برایمان نوشتند و لباسهای آبی و یک شیپورخفن (که حالا بعد از اینهمه سال فهمیدم اسمش "وو وو زلا" میباشد و مخصوص آفریقایی هاست) هم خریدبم و راهی استادیوم و مسابقه استقلال و پرسپولیس شدیم فقط نمیدونم چطور شد که مسیر ورودی را اشتباه رفتیم و وارد جایگاه پرسپولیسی ها شدیم....!!
خدا خیرشان دهد این طرفداران پرسپولیس را کاری به کارمان نداشتند فقط از ما دعوت کردند با کلی خواهش و التماس که تا آخر بازی برایشان وو وو زلا بزنیم هرچه ما گفتیم باید بریم اون دست استادیوم گفتند به جان شما اگر بگذاریم و کلی تعارف و این حرفها و پذیرایی و مشتقات و ما هم دیدیم بده بخواهیم بریم به همین خاطر ماندیم و زدیم...آقا زدیم چه زدنی،آخر بازی با لبهای تاول زده و دستی داغ کرده برای همیشه استادیوم را ترک کردیم...

پ.ن:
میخواستم نتیجه گیری اخلاقیشون رو هم بنویسم ولی زبونم رو با یخی که داشتم خرت و خرت میجویدم بریدم و الان داره خون میاد دیگه حوصله نتیجه گیری ندارم اون با خودتون...

روزنگار 21/3/1389

2010-06-11T07:57:00.000-07:00

ما آخرش نفهمیدیم قضیه چیه که تمام اتفاقات بزرگ و تاثیر گذار عالم! در این ماه خرداد اتفاق افتاده و می افتد و خواهد افتاد!
اصولا با این ماه خرداد از بچگی هم طور دیگری حال میکردم!
خلاصه اینکه سالها پیش! در چنین روزی ساعت شش صبح ما نیز تشریف آوردیم به عرصه وجود و قطره ای شدیم در این دریایی خروشان عالم.
امروز هم به مناسبت تولدمان رفتیم با دوستان عزیز طبیعت نوردی! و جوجه بازی و جگر بازی و ورق بازی!و شامپاین و کیک و این حرفها که خیلی خوش گذشت هرچند زحمتش به گردن همان دوستان عزیز افتاد، باشد تا از خجالتشان در آییم!

پ.ن
اون شامپاینی که گفتم مطلقا بدون الکل بود!
با این حال ما زدیم به سلامتیه تمام خردادی ها و دوستانشون...

روزنگار17/3/1389

2010-06-07T09:38:00.000-07:00

صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صصبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر صبر
باید کرد

روزنگار8/3/1389

2010-05-29T08:45:00.000-07:00

هر آنچه میبینم و میشنوم تکه پاره ایست که مدتها پیش در عمق وجودم به گل نشسته و جزئی از من شده،مانند رسوبی سخت بر جدار روحم که نه میخواهم جدایش کنم و نه توان نمایاندنش را دارم،درست همانند وزنه های سنگینی که به پر و بال پرنده ای بسته شده که سنگینی اش امانش را بریده ولی فکر کردن به لحظه ی پرواز بعد از رهایی از آنها هر روز آتش اشتیاق را در او شعله ور تر میکند.

پ.ن:

آسمان تو چه رنگ است امروز؟

روزنگار2/3/1389

2010-05-23T11:04:00.000-07:00

همیشه ترسی در من بوده و هست از آن وقت که خودم را می شناسم،ترسی که گه گاه به سراغم می آید و مرا به سختی در هم میکوبد و میرود درست مثل طوفان،ترس از دیر رسیدن...

پیش تر ها بعد ازاین طوفان خیلی نا امید و ویران میشدم ولی بسکه دست و پنجه نرم کردم و او خراب کرده و من ساخته ام دیگر نمیتواند ویران کند بعضی بناهایم را و این خود امید عجیبی را در من زنده میکند،هرچند هنوز پی به منشاء این ترس نبرده ام.

پ.ن:

آهـــــــــــــــــای! تویی که تا یه پــــــــــــخخخخخخخخخخ میکنن زهرت!آب میشه و شلوارتو خیس میکنی،یا لاف شجاعت نزن یا هر کاری میکنی پاش واستا نترس اعدامت نمیکنن فوق فوقش میمیری!

تفریحات سالم از نوع یک تیر و دو نشانی!

2010-05-18T10:33:00.000-07:00

آخه اینکه آدم آخر هفته با رئیسش(که هنوز سه ماه نیست رئیسش شده،اونم بدون همکارای با سابقه)بزنه به دل طبیعت چی چیش عجیب و غیر معموله؟!خوب اون رئیس طفل معصوم هم آدمه،دل داره،دوست داره بره کوه!
من بیچاره هم که اصلا دست خودم نیست کلا سرعت واکنش و ترکیب شدنم با رئیس جماعت اونم از نوع شجاعش خیلی بالاست.حالا که بعد بـــــــــــــوقی ما یه رئیس شجاع پیدا کردیم و داریم باهاش صفا میکنیم بعضی ها چشم ندارن ببینن...

پ.ن:

چقدر من و رئیسم مظلومیم مخصوصا تو این عکس

رئیـس میخوامــــــت!

رئیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــس
:دی

آدم کوکی

2010-05-11T09:26:00.000-07:00

آقا ما از همان اولش هم کوکمان خراب بود!هرچه این بزرگترهای بیچاره تلاش کردند به زور کوکمان کنند دو قدم که رفتیم تلنگ کوکمان در رفت و رفتیم به راه ناکوک خودمان...

در باب چلاندن

2010-05-02T08:41:00.000-07:00

در هنگام عصبانیت ناشی از تنش ها و در زمانی که کار خاصی از دستتان بر نمی آید شما را توصیه میکنم به اینکه حداقل بخشی از البسه ی خود (خصوصا البسه ی کوچک!) را با دستهای خود بشویید بدین صورت که ابتدا آنها را در یک لگن متناسب الوسعت! با آب گرم خیس کرده و مقادیر قابل توجه پودر مخصوص شستشوی با دست (که مقدار آن بسته به رابطه ی شما با کف کردن دارد) به آن اضافه کنید سپس پاچه های خود را بالا بزنید و با پا داخل لگن بشوید(تعجب نکنید این هم بخشی از عملیات شستشوی لباس با دست جهت تخلیه ی روانیست).
بعد از ورود به داخل لگن آهسته شروع به لگد کردن لباسهای داخل آن کنید(توجه داشته باشید که لباسها باید از یک طیف رنگی باشند وگرنه در پایان کار نه تنها تخلیه ی روانی نمیشوید بلکه بر شدت التهاباتتان اضافه میشود!)همینطور که شروع به لگدمال کردن لباسها کردید آرام چشمهای خود را ببندید و به چیزهایی فکر کنید که در طول روز باعث ناراحتی و عصبانیت شما شده اند،آنها را مجسم کرده و به داخل لگن انتقال دهید زمانی که عملیات انتقال به اتمام رسید چشمهایتان را باز کنید و به داخل لگن خیره شوید و مواردی که به آنجا منتقل کرده اید را با شدت بیشر لگدمال کنید(توصیه میشود در این مرحله دست خود را به جایی بند کنید تا خدای نکرده به دلیل شدت بالای کار دچار سر خوردگی نشوید وگردنه دردهای جسمانی هم به دردهای روحیتان اضافه میشود).
حالا که چند دقیقه از لگدمال کردن میگذرد کم کم احساس سبکی بیشتری میکنید چون این عمل واقعا به انسان احساس قدرت خاصی میدهد همچنین سفیدی کفهای به وجود آمده و آب گرم مزید بر علت میشود(البته در هنگام انجام عملیات لگد مال کردن توصیه میشود از صحبت کردن،نفرین کردن،فحش دادن پرهیز شود چرا که این انرژی برای مرحله ی پایانی لازم میشود).
بعد از اتمام مرحله اول به آرامی از لگن خارج شده و مقابل آن می ایستید نفس عمیقی کشیده و با پنجه های خود به جان لباسها می افتید البته نه خیلی طولانی فقط به اندازه ای که مچهایتان گرم شود،پس از آن و برای انجام مرحله ی نهایی یکی از لباسها را از لگن خارج کرده زیر شیر آب میگیرید تا کفهایش شسته شود سپس یک الی دو تا زده جهت اینکه به ضخامت مناسب برسد بعد با تمام قدرتی که در دستهایتان هست لباس مورد نظر را بچلانید در حالی که تمامی مسائل ناراحت کننده درون ذهنتان را پیش چشم کشیده اید و آنها را به لباسی که در دستتان است انتقال داده اید،در هنگام چلاندن شما آزادید که به هر نحوی داد،فریاد،جیغ،نعره،نفرین،الفاظ رکیک،فحشهای خفن و بد و بیراه به زمین و زمان را از خود بروز دهید(البته توجه داشته باشید که پروسه ی چلاندن نباید بیش از ده ثانیه طول بکشد خصوصا در آپارتمان ها چون ممکن است منجر به درگیریهای ناخواسته بشود).
عملیات چلاندن را یکی پس از دیگری بر روی لباسها انجام داده تا آنجا که به آرامش کامل دست پیدا کنید و لباس ها همگی شسته شده باشند بعد از آن یک دوش ملایم و خواب...

تکه پاره های تمام نشدنی

2010-04-29T23:20:00.000-07:00

تصادف:

تصادف منجر به مردن خیلی ها میشود ولی بعضی وقتها بعضی آدم ها را زنده میکند.

ترکشهای لعنتی دوست داشتنی:
هر بار با یک حرکت کوچک دردی تا مغز استخوان،تا انتهای وجود زبانه میکشد که اشک سوزانی را بدنبال دارد ولی هیچ وقت باعث نمیشود به فکر بیرون آوردن این ترکشهای لعنتی دوست داشتنی!بیوفتیم.

قضاوت:
قضاوت پشت واقعیت پنهان است در حالی که این دو خود پشت حقیقتی پنهان،پنهانند.

زندگی و مرگ:
خسته اما ایستاده،زخمی اما جسور،زندگی میکنم و خواهم مرد.

گناه:
گناه هایی هست که اگر خود خدا هم ببخشدشان خودمان نمیتوانیم بر خودمان ببخشیم و عذابی که بابت آنها به خود میدهیم بارها بزرگتر از عذابیست که خدا قرار بود بر ما نازل کند.

تشابه در تفاوت:
رازیست در این تشابه بی نظیر انسانها با هم و در عین حال تفاوتی عمیق که در خود حس میکنند،هنوز کشفش نکرده ام!

روزنگار 28/1/1389

2010-04-17T09:41:00.000-07:00

پوستم کلفت شده!
بد هم کلفت شده!
که دیگر حس نمیکنم تلنگرهای زندگی را که هر کدام صد بار بزرگتر از شاخ گاو است

روزنگار 27/1/1389

2010-04-16T08:18:00.000-07:00

زندگی هر کس حول محور حقیقتی بزرگ اما پنهان،ساده ولی تغییر ناپذیر پیش میره که هر چقدر هم در طول مدت زندگی از اون فاصله بگیریم و منحرف بشیم بالاخره یه روزی به سمتش برمیگردیم و با اون درمی آمیزیم.
خیلی از ما وجود حقیقت زندگیمون رو(که برای هر شخص ممکنه چیزی متفاوت از دیگری باشه) مدتهاست که فراموش کردیم و ازش فاصله گرفتیم ولی یقینا زمانی میرسه که وقت رویارویی ما با حقیقت زندگیمونه.
فراموش کردن و فاصله گرفتن از حقیقت زندگی صرفا به این معنا نیست که زندگی بد و ناراحت کننده ای در جریانه،نه!حتی ممکنه با فاصله گرفتن از این حقیقت زندگی خوشی هم داشته باشیم ولی نکته درست همینجاست،که دست آخر چاره ای جز مواجهه با حقیقت زندگی خودمون نداریم.
پس بهتره که اگر هنوز پی به حقیقت زندگیمون نبردیم،یا پی بردیم و مدام در حال انکار اون هستیم،هرچه زودتر اون رو پیدا کنیم و خیلی صادقانه با اون کنار بیاییم و هر روز هم اینکار رو تکرار کنیم.

بر نفطه روانیم کنون چون پرگار///در آخر کار سر بهم باز آریم

روزنگار 18/1/1389

2010-04-07T11:03:00.000-07:00

(+) * (+) = Shit

(-) * (-) = !!!

(-) * (+) = yessss

پی نوشت کاملا مرتبط به موضوع :

به گمونم اولین کسی هستم که این قضیه رو به وسیله ی ریاضی اثبات کرده،فقط فکر نکنم به جز خودم کسی بدونه قضیه چیه!

پی نوشت نسبتا مرتبط به موضوع :

یه رفیقی داشتم میخواست بگه "فرمول ها" میگفت "فرامیل" واسه خودش لغت اختراع کرده بود

پی نوشت بی ربط به موضوع :

امروز یه بابایی تو مترو بعد از اینکه با موفقیت تونست بشینه رو صندلی برگشت بهم گفت: بعد از مدتها به این نتیجه رسیدم که آدم نفر اول قطار دومی باشه بهتر از اینه که نفر آخر قطار اولی

خدا

2010-03-31T07:41:00.000-07:00

یکی میگه خدا منم،یکی میگه خدات منم
یکی میگه خدا تویی،یکی میگه خدام تویی
*
یکی میگه خودت خدا و من خدا و ما خدا
یکی میگه کشتی ما نشست به گل،خدامونم شد ناخدا
*
یکی میگه مرده خدا،یکی میگه زِندس هنوز!
یکی میگه صبح تا غروب خدا خدا با آه و سوز
*
یکی میگه اون بالاهاست بالاتر از هفت آسمون
یکی میگه این پاییناست روی زمین کنارمون
*
یکی میگه تو کتاباست،اول کهنه قصه هاست
یکی میگه رفته و مفقوده و توی ناکجاست
*
یکی میگه خدا یکی،فقط یکی صدتا دلیل میاره
یکی برای هر چیزی هزار و پونصدتا خدا میاره
*
یکی خدارو ساخته و گذاشته روی طاقچش!
یکی سوزوندتش چالش کرده تو باغچش!
*
یکی قابش کرده زده به سر در میخونش!
یکی آویزونش کرده به طاق خونش!
*
یکی باهاش دعوا داره همش داره میجنگه
یکی باهاش رفیقه و همش داره میخنده
*
یکی دلش براش میسوزه میگه تنهاست
یکی میگه نترس خدا همیشه با ماست
*
یکی میگه پیر شده و دیگه فایده نداره
یکی میگه سیر شده از زندگی و کاری باهاش نداره
*
یکی میگه منو خدا ساخته ببین چه زیبام!
یکی خدا میسازه با نقش و نگین و با نام!
*
یکی خدارو میفروشه پول میگیره حال میکنه
اون کسی هم که پول داده خریدتش داره باهاش حال میکنه!
*
موندم منم تو رسم جالب این آدمای با خدا و بی خدا
یکی بیاد به من بگه خدا کیه؟چیه؟کجاست؟تورو خدا
*
گم کرده ام از وقتی گفت:هستی اگر طالب خدا
برو و از خود بطلب کز تو جدا نیست خدا

11/1/89

ملخک یک !

2010-03-30T08:45:00.000-07:00

امروز پنج ثانیه
فقط پنج ثانیه
از حادثه جلو تر بودم

بتی!

2010-03-26T03:14:00.000-07:00

شعر وحشی

2010-03-22T02:18:00.001-07:00

ما چون ز دری پای کشیدیم ، کشیدیم
امید ز هر کس که بریدیم ، بریدیم
دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند
از گوشه بامی که پریدیم ، پریدیم
رم دادن صید خود از آغاز غلط بود
حالا که رماندی و رمیدیم ، رمیدیم
کوی تو که باغ ارم و روضه خلد است
انگار که دیدیم ، ندیدیم ، ندیدیم
صد باغ بهار است و صلای گل و گلشن
گر میوه یک باغ نچیدیم ، نچیدیم
سر تا به قدم تیغ دعاییم و تو غافل
هان واقف دم باش رسیدیم ، رسیدیم
وحشی" سبب دوری و این قسم سخن ها"
آن نیست که ما هم نشنیدیم ، شنیدیم

پ.ن:

امروز یه رفیقی این شعر برام خوند خیلی زیبا و با آب و تاب

به قول یارو گفتنی: خدارو چه دیدی

فقط اینقدر تا عید مونده!

2010-03-19T01:37:00.000-07:00

آرزوهای ویکتور هوگو براي شما

اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی،

و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،

و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد،

و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی.

آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد،

بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کني.

برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی،

از جمله دوستان بد و ناپایدار،

برخی نادوست، و برخی دوستدار

که دست کم یکی در میانشان

بی تردید مورد اعتمادت باشد.

و چون زندگی بدین گونه است،

برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،

نه کم و نه زیاد، درست به اندازه،

تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد،

که دست کم یکی از آنها اعتراضش به حق باشد،

تا که زیاده به خودت غرّه نشوی.

و نیز آرزومندم مفیدِ فایده باشی

نه خیلی غیرضروری،

تا در لحظات سخت

وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است

همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِ پا نگهدارد.

همچنین، برایت آرزومندم صبور باشی

نه با کسانی که اشتباهات کوچک میکنند

چون این کارِ ساده ای است،

بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر میکنند

و با کاربردِ درست صبوری ات برای دیگران نمونه شوی.

و امیدوام اگر جوان كه هستی

خیلی به تعجیل، رسیده نشوی

و اگر رسیده ای، به جوان نمائی اصرار نورزی

و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی

چرا که هر سنّی خوشی و ناخوشی خودش را دارد

و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند.

امیدوارم حيواني را نوازش کنی

به پرنده ای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی

وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می دهد.

چرا که به این طریق

احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.

امیدوارم که دانه ای هم بر خاک بفشانی

هرچند خُرد بوده باشد

و با روئیدنش همراه شوی

تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد..

بعلاوه، آرزومندم پول داشته باشی

زیرا در عمل به آن نیازمندی

و برای اینکه سالی یک بار

پولت را جلو رویت بگذاری و بگوئی: این مالِ من است.

فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان اربابِ دیگری است!

و در پایان، اگر مرد باشی، آرزومندم زن خوبی داشته باشی

و اگر زنی، شوهر خوبی داشته باشی

که اگر فردا خسته باشید، یا پس فردا شادمان

باز هم از عشق حرف برانید تا از نو بیاغازید.

اگر همه ی اینها که گفتم فراهم شد

دیگر چیزی ندارم برايت آرزو کنم

سال خوبی پیش رو داشته باشید

چهارشنبه سوری هشتاد و نه

2010-03-16T08:53:00.000-07:00

فقط میتونم بگم اگر غریبه ای که ندونه قضیه چیه الان وارد ایران شده باشه فکر میکنه جنگ داخلی ای چیزی شده.
البته برای ما بد نشد،شرکت از ترس اینکه کارمند هاش رو از دست بده کلی زود تعطیلمون کرد:دی

کشفیات یوتیوبی در زمان بی حالی

2010-03-15T10:19:00.000-07:00

این آخر سالهای سگی!

2010-03-08T09:40:00.000-08:00

همیشه این موقع ها سر و کله ی یه دختر کوچولوی دست فروش کنار پیاده رو ی مسیر برگشتم به خونه پیدا میشد که آدامس موزی میفروخت شاید بیشتر از صد بار از کنارش گذشتم ولی جرات نکردم برم طرفش و چیزی ازش بخرم ، عین صدبار خواستم برم جلو فقط اسمش رو بپرسم ولی تا سرش رو میگرفت بالا و نگاه میکرد سرعتم رو زیاد میکردم و از کنارش رد میشدم،از امسال که دیگه مسیرم اون طرفی نیست مثل سگ پشیمونم که چرا یک بار نرفتم جلو حداقل اسمشو بپرسم.

دیشب بعد از ده ساعت کار و خستگی شدید حرفایی از یه دوست شنیدم که مغزم داشت متلاشی میشد ولی ناچار بودم انرژیم رو جمع کنم و حدود دو ساعت باهاش صحبت کنم تا بتونم یه رابطه معمولی رو که داشت سرطانی میشد به حالت تعادل برگردونم.
ماها چطور به خودمون اجازه میدیم اینقدر راحت درباره یه انسان قضاوت کنیم؟

آمدم یه آهنگ جدید گوش بدم حال کنم بدتر اعصابم ریخت به هم بس که این بابا الکی الکی گفت "همه چی آرومه".

بعدشم فهمیدم اونایی که من دوست داشم اسکار نگرفتن و سرشون بی کلاه مونده و اینکه الان سه شبه میخوام بشینم این فیلم اواتار رو ببینم و همش خوابم میبره و نمیفهمم چی به چی شد.

نمیدونم آخرای سال سگ داره که همیشه اسفند که از نیمه میگذره پاچه ی من رو میگیره یا من آخرای سال سگ میشم و پاچه ی نیمه ی دوم اسفند رو میگیرم؟!

پ.ن:

در کل خیلی هم بد نمیگذره حالا،دیگه به این آخرای کوفتی سال عادت کردم ملالی نیست جز دوری بر و بچ حتی شما دوست عزیز

...

2010-02-21T11:01:00.001-08:00

باید توی بازی باشی وگرنه اگر اول از همه هم از خط رد بشی بازم برنده کس دیگه ایه

به رنگ زرشک

2010-02-18T03:38:00.000-08:00

مخ کارگردان های ایرانی داره یواش یواش یخ میزنه و از حرکت می ایسته!

نمیدونم به حال سینمایی که بهترین فیلمش به رنگ ارغوان شده باید افسوس خورد یا خندید،شانس آوردیم فرخ نژاد سیمرغ نگرفت

نمیخوام حاتمی کیا و خیلی دیگه از کارگردان های ایرانی رو با مثلا اسکورسیزی و جی جی آبراهام و کامرون مقایسه کنم ولی واقعا خیـــــــلی فاصله افتاده بین سینمای ما و جهان(فقط از جنبه ی تفکر و ایده و خلاقیت،امکانات و بودجه و تکنولوژی بماند)

شاید اگر همون پنج سال پیش بدون های و هو اکران میشد جذابیت بیشتری میداشت تا اینکه پنج سال الکی مثل بادکنک بادش بکنن بعد بری سینما ببینی هیچی نیست

ولی هنوزم میشه به این سینما امیدوار بود...

پ.ن:
اینها صرفا نظرات شخصی من بود و لا غیر

اندوه رنگ

2010-02-14T12:01:00.000-08:00

می روی اما گریز چشم وحشی رنگ تو
راز این اندوه بی آرام نتواند نهفت
می روی خاموش و می پیچد به گوش خسته ام
آنچه با من لرزش لبهای بی تاب تو گفت
چیست ای دلدار این اندوه بی آرام چیست
کز نگاهت می تراود نازدار و شرمگین ؟
آه می لرزد دلم از ناله ای اندوه بار
کیست این بیمار در چشمت که می گرید حزین ؟
چون خزان آرا گل مهتاب رویا رنگ و مست
می شکوفد در نگاهت راز عشقی ناشکیب
وز میان سایه های وحشی اندوه رنگ
خنده می ریزید به چشمت آرزویی دل فریب
چون صفای آسمان در صبح نمناک بهار
می تراود از نگاهت گریه پنهان دوش
آری ای چشم گریز آهنگ سامان سوخته
بر چه گریان گشته بودی دوش ؟ از من وامپوش
بر چه گریان گشته بودی ؟ آه ای چشم سیاه
از تپیدن باز می ماند دل خوش باورم
در گمان اینکه شاید شاید آن اشک نهان
بود در خلوت سرای سینه ات یادآورم
ه.الف.سایه

سکوتی و دیگر هیچ...

روزنگار1388/11/21

2010-02-10T11:23:00.000-08:00

معمولا اعتقادی به برخورد مستقیم (اونم از نوع خشن) برای حل مشکلات در روابط خودم با دیگران ندارم و سعی ام بر اینه که تا اونجایی که میتونم قضیه رو با گفتمان و روشهای دیپلماتیک! به سر انجام برسونم در اکثر موارد هم جواب میده ولی به ندرت هم پیش میاد که بر خلاف میل باطنیم مجبورم حرفایی رو بزنم که نباید،مثل امروز که ناچار شدم یه سری حرفایی رو به مدیر سابقم بزنم که هم دوست داشتم خیلی وقت پیش بهش میگفتم هم دوست نداشتم از زبون من بشنوه ولی چه کنم که هرچی صبوری کردم نشد که نشد.بعد از اینکه تلفن رو قطع کردم ناراحت شدم که چرا این حرفارو بهش زدم ولی بعد که خبر رسید بعد از تلفن من به بهانه ی سر درد ول کرده رفته خوشحال و امیدوارم شدم که بالاخره یه چیزی باعث شد به غیرت حرفه ایه آقا بر بخوره و شاید یادش بیاد که تو چه جایگاهیه.

پ.ن:

نقل میکنند از مرحوم پدر بزرگم آقا سید علی که ظاهرا از هندوانه خوشش نمیومده و هر وقت عیال یا کسی هندوانه میخریده و خانواده مشغول خوردن بودن با یه لحن جدی میگفته: آخه انسان هم هندوانه میخوره؟!

فیلم میبینیم

2010-02-08T07:05:00.001-08:00

همه ی انسانها دوست دارند بخشنده باشند ولی دست آخر همه نمیتوانند ببخشند.
بخشیدن آسان نیست

ترسناک ترین فیلمی که تا بحال دیدم
واقعا دلم بحال شخصیت مرد فیلم سوخت

هیچ وقت خودت رو عاقل تر از یه دیوونه که کنارت نشسته ندون

ایمان کامل وجود داره ولی یقین کامل مزخرفی بیش نیست

هیچ وقت نمیشه کسی رو به زور نجات داد،چه بسا اون شخص نه تنها مستحق شرایطیه که توش هست بلکه از اون وضعیت لذت هم میبره...

پ.ن:

این روزا اونقدر فیلمای مختلف دیدم که میتونم ادعا کنم وارد گروه فیلم بین های حرفه ای شدم!!!

جمله هایی که زیر عکس فیلما نوشتم پیام فیلم نیست فقط خواستم یه جمله درباره چندتا از فیلمای خوبی که دیدم بنویسم

فیلمای خیلی خوب دیگه هم دیدم مثل "مرد بارانی"داستین هافمن و تام کروز،قدیمیه ولی من به تازگی دیدم که واقعا مسحور بازی هافمن شدم.
"ماشینیست" با بازی "کریستین بال" که برای این فیلم سی کیلو وزنش رو کم کرده(بعد از دیدن این فیلم یکی از طرفدارای پرو پا قرصش شدم)
"بوی خوش زن" با بازی سلطان "آلپاچینو"
درباره فیلم "میلک" هم میخواستم یه چیزی بنویسم ولی نتونستم فقط میتونم بگم خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم.هم تحت تاثیر بازی "شون پن" هم داستان فیلم که بر اساس داستان واقعی بود(هرچند که درباره یک موضوع نا متعارف) کلا خیلی حال کردم با این فیلم

همیشه پای یک زن در میان است

2010-02-04T03:21:00.000-08:00

آقا وقتی میبینی رفیقت که تازه داشت به زندگیش یه سر و سامونی میداد همچین یهویی دچار یه بازی عشق و عاشقی اونم از نوع یک طرفه شده و داره لگد میزنه به بخت خودش،تو هم هرچی بهش میگی که بابام جان هر کاری راهی داره اگه طرف رو میخوای از راهش وارد شو اگه شد که شد نشدم که نشد به جهنم! اینهمه کارای حاشیه ای انجام نده،باز میری فردا میای میبینی آقا اونقدر آهنگ ابی:" توی راه عاشقی فرصت تردیدی نیست،میدونی تو قلب من نقطه ی تزویری نیست..." گوش داده و عربده کشیده که صداش در نمیاد باید چیکار کنی؟

الف) بهش میگی: خـــــــــــــــــــــــــــاک بر سرت! اونم میگه: با منــــی؟
ب) باز میشینی باهاش فک میزنی که دختره ارزش این کارارو نداره و بیخیال بشه در حالی که اون مشغول اس ام اس دادن به دخترس!
ج) خودتم میشینی کنارش و به آهنگ ابی (همون آهنگ فوق الذکر) با صدای بلند گوش میدید و عربده میکشید

هرگز فراموش نخواهم کرد،هرگز

2010-02-02T05:51:00.000-08:00

خدایا کفر نمی گویم
پریشانم خدایا کفر نمی گویم
پریشانم
چه می خواهی تو ازجانم
مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی
خداواندا
اگر روزی زعرش خود به زیر آیی
لباس فقر پوشی
غرورت رابرای تکه نانی
به زیر پای نامردان بیاندازی
و شب آهسته و خسته
تهی دست و زبان بسته
به سوی خانه باز آیی
زمین و آسمان را کفر می گویی
نمی گویی
خداوندا
اگر در روز گرما خیز تابستان
تنت بر سایه ی دیوار بگشایی
لبت برکاسه ی مسی قیر اندود بگذاری
و قدری آن طرف تر
عمارتهای مرمرین بینی
و اعصابت برای سکه ای این سو آن سو در روان باشد
زمین و آسمان را کفر می گویی
نمی گویی
خداوندا
اگر روزی بشر گردی
زحال بندگانت با خبر گردی
پشیمان می شوی از قصه خلقت ، از این بودن از این بدعت
خداوندا تو مسئولی
خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است
چه رنجی می کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است

پ.ن:

دکتر دیگه تکرار نمیشه قول میدم

قصه‌ی دخترای ننه دریا

2010-01-28T08:45:00.000-08:00

یکی بود یکی نبود.
جز خدا هیچی نبود
زیر این طاق کبود،
نه ستاره
نه سرود.
عمو صحرا، تپلی
با دوتا لپِ گُلی
پا و دستش کوچولو
ریش و روحش دوقلو
چپقش خالی و سرد
دلکش دریایِ درد،
در باغو بسّه بود
دَمِ باغ نشسّه بود:

«-عمو صحرا! پسرات کو؟»
«-لب دریان پسرام.
دخترایِ ننه دریا رو خاطرخوان پسرام.
طفلیا، تنگ غلاغ‌پر، پاکشون
خسته و مُرده، میان
از سر مزرعه‌شون.
تن‎‌شون خسته‎‌ی کار
دل‎‌شون مرده‎‌ی زار
دساشون پینه تَرَک
کج کُلاشون نمدک
پاهاشون لخت و پتی
کج کلاشون نمدی،
می‎‌شینن با دلِ تنگ
لبِ دریا سرِ سنگ.

طفلیا شب تا سحر گریه‎‌کنون
خوابو از چشمِ بدر دوخته‎‌شون پس می‎‌رونن
تویِ دریای نمور
می‎‌ریزن اشکای شور
می‎‌خونن –آخ که چه دلدوز و چه دلسوز می‎‌خونن!-:

«-دخترای ننه دریا! کومه‎‌مون سرد و سیاس
چش امیدمون اول به خدا، بعد به شماس.
کوره‎‌ها سرد شدن
سبزه‎‌ها زرد شدن
خنده‎‌ها درد شدن.

از سر تپه شبا
شیهه‎‌ی اسبای گاری نمی‎‌آد،
از دلِ بیشه غروب
چهچه سار و قناری نمی‎‌آد،
دیگه از شهرِ سرود
تکسواری نمی‎‌آد.

دیگه مهتاب نمی‎‌آد
کرم شب تاب نمی‎‌آد.
برکت از کومه رفت
رستم از شانومه رفت:

تو هوا وقتی که برق میجه و بارون می‎‌کنه
کمون رنگه به رنگش دیگه بیرون نمی‎‌آد،
رو زمین وقتی که دیب دنیا رو پر خون می‎‌کنه
سوار رخشِ قشنگش دیگه بیرون نمی‎‌آد.

شبا شب نیس دیگه، یخدون عمه
عنکبوتای سیا شب تو هوا تار می‎‌تنه.

دیگه شب مرواری‎‌دوزون نمی‎‌شه
آسمون مثل قدیم شب‎‌ها چراغون نمی‎‌شه.
غصه‎‌ی کوچیک سردی مث اشک-
جای هر ستاره سو سو می‎‌زنه،
سر هر شاخه‎‌ی خشک
از سحر تا دل شب جغده که هو هو می‎‌زنه.

دلا از غصه سیاس
آخه پس خونه‎‌ی خورشید کجاس؟

قفله؟ وازش می‎‌کنیم!
قهره؟ نازش می‎‌کنیم!
می‎‌کشیم منتشو
می‎‌خریم همتشو!

مگه زوره؟ بخدا هیچکی به تاریکی شب تن نمی‎‌ده
موش کورم که می‎‌گن دشمن نوره، به تیغ تاریکی گردن نمی‎‌ده!

دخترای ننه دریا! رو زمین عشق نموند
خیلی وخ پیش بار و بندیلشو بست خونه تکوند
دیگه دل مثل قدیم عاشق و شیدا نمی‎‌شه
تو کتابام دیگه اونجور چیزا پیدا نمی‎‌شه.

دنیا زندون شده: نه عشق، نه امید، نه شور،
برهوتی شده دنیا، که تا چش کار می‎‌کنه مرده س و گور.

نه امیدی-چه امیدی؟ به خدا حیف امید!-
نه چراغی-چه چراغی؟ چیز خوبی می‎‌شه دید؟-
نه سلامی-چه سلامی؟ همه خون تشنه‎‌ی هم!-
نه نشاطی-چه نشاطی؟ مگه راهش می‎‌ده غم؟-

داش آکل مرد لوطی،
ته خندق تو قوطی!
توی باغِ بی‎‌بی‎‌جون
جم جمک، بلگِ خزون!

دیگه دل مثل قدیم نیس که از آب دُر می‎‌گرفت
باغاش انگار باهارا از شکوفه گُر می‎‌گرفت:
آب به چشمه! حالا رعیت سر آب خون می‎‌کنه
واسه چار چیکه‎‌ی آب، چل تا رو بی‎‌جون می‎‌کنه.
نعشا می‎‌گندن و می‎‌پوسن و شالی می‎‌سوزه
پای‎‌دار، قاتل بیچاره همونجور تو هوا چش می‎‌دوزه

-«چی می‎‌جوره تو هوا؟
رفته تو فکر خدا؟...»

-«نه برادر! تو نخ ابره که بارون بزنه
شالی از خشکی درآد، پوک نشادون بزنه:
اگه بارون بزنه!
آخ! اگه بارون بزنه!».

دخترای ننه دریا! دلمون سرد و سیاس
چش امیدمون اول به خدا بعد به شماس.

ازتون پوس پیازی نمی‎‌خایم
خودتو بسس مونین، بقچه جاهازی نمی‎‌خایم.
چادریزی و پاچین نداریم
زیر پامون حصیره، قالیچه و قارچین نداریم.

بذارین برکت جادوی شما
ده ویرونه رو آباد کنه
شبنم مویِ شما
جیگر تشنه مونو شاد کنه
شادی از بوی شما مَس شه همینجا بمونه
غم، بره گریه‎‌کنون، خونه‎‌ی غم جا بمونه...»

□

پسرایِ عمو صحرا، لب دریای کبود
زیر ابر و مه و دود
شبو از راز سیا پر می‎‌کنن،
توی دریای نمور
می‎‌ریزن اشکای شور
کاسه‎‌ی دریا رو پر دُر می‎‌کنن.

دخترای ننه دریا، ته آب
می‎‌شینن مست و خراب.

نیمه عریون تن‎‌شون
خزه‎‌ها پیرهن‎‌شون
تن‎‌شون هرم سراب
خنده‎‌شون غُلغُل آب
لب‎‌شون تُنگ نمک
وصل‎‌شون خنده‎‌ی شک
دل‎‌شون دریای خون،
پای دیفار خزه
می‎‌خونن ضجه کنون:

«-پسرای عمو صحرا لب‎‌تون کاسه نبات
صدتا هجرون واسه یه وصل شما خمس و زکات!
دریا از اشک شما شور شد و رفت
بخت‎‌مون از دم در دور شد و رفت.

راز عشو سر صحرا نریزین
اشک‎‌تون شوره، تو دریا نریزین!
اگه آب شور بشه، دریا به زمین دس نمی‎‌ده
ننه دریام دیگه ما رو به شما پس نمی‎‌ده.
دیگه اون وخ تا قیامت دل ما گنجِ غمه
اگه تا عمر داریم گریه کنیم، باز کمه.
پرده زنبوری دریا می‎‌شه برج غم‎‌مون
عشق‎‌تون دق می‎‌شه، تا حشر می‎‌شه همدم‎‌مون!».

□

مگه دیفار خزه موش نداره؟
مگه موش گوش نداره؟-

موش دیفار، ننه دریا رو خبردار می‎‌کنه:
ننه دریا، کج و کوج
بد دل و لوس و لجوج،
جادو در کار می‎‌کنه.-
تا صداشون نرسه
لبِ دریای خزه،
از لجش غیه‎‌کشون ابرا رو بیدار می‎‌کنه:

اسبایِ ابر سیا
تو هوا شیهه‎‌کشون،
بشکه‎‌ی خالی رعد
روی بوم آسمون.
آسمون، غرومب غرومب!
طبلِ آتیش دو دو دومب!
نعره‎‌ی موج بلا
می‎‌ره تا عرش خدا؛
صخره‎‌ها از خوشی فریاد می‎‌زنن.
دخترا از دل آب داد می‎‌زنن:

«-پسرای عمو صحرا!
دل ما پیشِ شماس.
نکنه فکر کنین
حقه زیر سرِ ماس:
ننه دریای حسود
کرده این آتش و دود!».

□

پسرا، حیف! که جز نعره‎‌ی و دل‎‌ریسه‎‌ی باد
هیچ صدای دیگه‎‌ئی
به گوشاشون نمی‎‌آد!-
غم‎‌شون سنگ صبور
کج کلاشون نمدک
نگاشون خسته و دور
دل‎‌شون غصه ترک،

تو سیاهی سوت و کور
گوش می‎‌دن به موج سرد
می‎‌ریزن اشکای شور...
توی دریای نمور

□

جم جمک برق بلا
طبل آتیش تو هوا!
خیز خیزک موجِ عبوس
تا دم عرش خدا!
نه ستاره نه سرود
لب دریای حسود،
زیر این طاق کبود
جز خدا هیچی نبود
جز خدا هیچی نبود!

تیک...

2010-01-20T10:50:00.000-08:00

اولیش نیستی،آخریش هم نخواهی بود
فقط
یه کمی ایمان داشته باش

دو راهی

2010-01-17T22:18:00.000-08:00

آخرش نفهمیدم این دو راهی هایی که در مسیر زندگی انسان به وجود میان ریشه و اساسش به چی مربوط میشه؟اولش فکر میکردم دوراهی ها خودشون سر راه ما سبز میشن و ما هم هیچ دخالتی توش نداریم ولی چند وقتیه که فکر میکنم شاید خودمون باشیم که دوراهی یا چند راهی ها رو برای خودمون درست میکنیم و میذاریم تو نقاط حساس مسیر زندگیمون و بعد میشینیم غصه میخوریم که نمیدونم از کدوم راه باید برم!

پ.ن:

- بعضی وقتا زندگی یه فرصت خیلی خوب میده که درباره یه چیز مهم فکر کنیم ولی ما اونقدر به چیزای الکی فکر میکنیم که یا فرصتمون کاملا تموم میشه یا اونقدر وقت کم داریم که مجبوریم تو دقیقه ی نود تصمیم بگیریم اونجاست که زندگی میگه اصلا لازم نکرده تو فکر کنی بشین کنار خودم یه خاکی تو سرت میریزم

- دیشب داشتم یه سری از انیمیشن های کوتاه کمپانی پیکسار رو میدیدم یکیش ماجرای یه پیرمردی بود که شروع کرد با خودش به شطرنج بازی کردن و بعد از خودش شکست خورد و بعد خودش رو گول زد و تقلب کرد و بازی رو برد و یه دندون مصنوعی که شرط بسته بود از خودش گرفت،خیلی حال کردم با این انیمیشن

روزنگار1388/10/01

2009-12-22T10:01:00.000-08:00

اصولا آدم صبوری هستم ولی از منتظر موندن و انتظار چیزی یا کسی رو کشیدن بیزارم،حالا نمیدونم اینکه آدم صبوری باشی یا نباشی به آستانه ی تحملت در زمان انتظار میتونه مربوط باشه یا نه؟

روزنگار1388/09/22

2009-12-13T09:12:00.000-08:00

نمیدونم این نشونه ی خوبی میتونه باشه یا بد که آدم با خودش بعضی وقتا صحبت بکنه،البته من حس بدی نسبت بهش ندارم ولی بعضی وقتا بدجوری با خودم اختلاط میکنم.

نژاد پرستی خرکی

2009-12-10T10:25:00.000-08:00

آقا جان به نظر من
خَر، خَره
حالا چه
رمانتیک باشه
چه
پولدار باشه
چه
نجیب باشه
چه
شاکی باشه
چه و چه و چه
فرقی نداره
خررررررررررر ، خررررره

آیا این یک جمله ی نژاد پرستانه است؟

Narcotics Anonymous

2009-12-01T09:07:00.000-08:00

امروز رفتم یه عکس پرسنلی بندازم وقتی چشمم به عکاس افتاد خشکم زد،کسی بود که فکر میکردم چند سالیه مرده،یه معتاد تزریقی که حتی یک بار هم خودکشی کرده بود.
ولی با کمال تعجب دیدم خیلی سر حال مشغول به کاره خیلی خوشحال شدم که دیدم حالش خوبه مخصوصا به خاطر لبخندی که روی صورتش بود واقعا حس خوبی بهم دست داد از اینکه زنده و سالم و سرحال میدیدمش حتی دستاش هم نمیلرزید.
روم نشد ازش بپرسم ولی نگاهم ظاهرا تابلو تر از این حرفا بود که آخرش برگشت گفت:
همون چیزی که تو ذهنته درسته فقط یک چیز تونست منو دوباره برگردونه و نجاتم بده
NA

پ.ن
اینم قهرمان اسنوکر دنبا که ظاهرا الان افسردگی گرفته!!!

وقتی که حرفی نیست

2009-11-21T10:09:00.000-08:00

روزنگار1388/8/17

2009-11-08T09:16:00.000-08:00

فقط یک خورشید میتونه آتشفشانی که سرد شده رو دوباره جاری کنه
خورشیدی هـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــست؟
هـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــست
هـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــست
هـــــــــــــــــــــــــــــــــست
هــــــــــــــــــــــست
هــــــــــــــست
هـــــــست
هـست

روزنگار1388/8/13

2009-11-04T09:42:00.000-08:00

روزی یکی از مخالفان تنگ نظر ابوسعید ابی الخیر، وقتی وی در حلقه ی یاران بود، برای کوچک نمایاندن اش با تند خویی خطاب به وی گفت: پشّه ای بیش نیستی! ابوسعید بی مکث سر بلند کرد در چشمان مردِ چشم تنگ نگریست و چنین پاسخ داد: سخت در اشتباهی زیرا حتا همان پشّه هم نیستم و کمترم!

بعضی وقتها آدم چیزهایی میشنوه که یه عمری از ذهنش پاک نمیشه و هر روز هم توی گوشش تکرار میشه بدون اینکه تکراری بشه،مثل همین حکایت کوچولو که وقتی انباردارمون(لیسانس ادبیات) داشت برام با آب و تاب( اونم با تاکید خاص روی تشدید شین پشّه)تعریف میکرد انگار داشت با قلم و چکش روی مغزم حکش میکرد.

پ.ن

بدجوری دیس کانکتم

روزنگار 1388/7/30

2009-10-22T07:15:00.000-07:00

آخه مغز یه آدم چقدر میتونه فسیل شده باشه
انــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــقدر فسیل
که هنوزم داره مثل سی چهل سال پیشش فکر میکنه؟!؟!؟
وا مصیبتا
پروردگارا خودمان را فسیل بگردان ولی مغزمان را نه
لطفا!
آمین

پ.ن:

این حاجی هم که پونصد سال پیش دو ترم زبان خونده کشته مارو،اون روز تعمیرکار خارجی دستگاه وقتی داشت میرفت برگشت به فارسی روون گفت حاج آقا خداحافظ،حاجی هم با لهجه ی کاملا فارسی گفت:BYE!
دیروزم باز وقتی یارو داشت میرفت حاجی برگشت گفت:SEE YOU LATER
یارو هم گفت:انشاالله!!
من فقط دیدم همکارم از زور خنده بنفش شده،خودمم که الان دو سه روزه تو خوابم دارم میخندم دیگه روده هام و دیافراگمم کشش نداره
اینارو اینجا نوشتم بلکه یه ذره تخلیه بشم کمتر بخندم ولی ظاهرا فایده نداره باید دورش بگذره

...

2009-10-18T12:00:00.000-07:00

حاجی!
سر جدت اینهمه ناله نکن

روزنگار 1388/7/25

2009-10-16T19:33:00.000-07:00

زمان: شنبه بیست و پنج مهرماه هشتادو هشت

مکان: اتاق بازیگر اصلی

سکانس: 23345564566

ت: بازیگر نقش اصلی داستان صورتش رو اصلاح کرده و دوش گرفته ، لباس هاش آماده کرده که بپوشه تا چند دقیقه دیگه ماشین میاد دم در و بوق میزنه و باید بره...

نور؟!

رفته!

صدا؟!

رفته!

دوربین؟!

خیلی وقته که روی بازیگر اصلی زومه!

پس حرکت...

دنیای تخم مرغی

2009-10-14T11:16:00.000-07:00

سرانجام فهمیدیم ما همان دنیایی هستیم که همیشه در کودکی برایمان سوال بود خدا چگونه میتواند آن را درون یک تخم مرغ کوچک جای دهد
بزرگتر که شویم میفهمیم چرا دنیایی به این بزرگی باید درون یک تخم مرغ کوچک باشد
بیشتر که بزرگ شویم خواهیم فهمید چگونه و کی وقت بیرون آمدن از این تخم مرغ کوچک است

...

2009-10-06T10:39:00.000-07:00

هر رور آستینهایمان را تا آنجا که جا دارد بالا میزنیم
نکند خون لحظه هایی که سر میبُریم رویشان بریزد

دلتنگی

2009-10-02T00:20:00.001-07:00

دلم برای طعم اصیل گلابی تنگ شده
سرم از صدای وق وق میوه فروش،منگ شده

حنجره ام هوای خارش پُرز هلو کرده است

ولی چه کنم نظر باغبان را که بد تنگ شده

یادش بخیر دویدنمان را به جالیزخیس خربزه

افسوس،پای خاطره ام به سنگ خورده،لنگ شده

بویایی ام هوس عطر گل کرده صد دریغ

یا بینی ام عوض شده یا عطرها جفنگ شده

طعمی ندارد و بی مزه است و شل و آبکی

آن ماهی اصلاح ژنتیکی که اندازه ی نهنگ شده

آب انار قرمز و تازه برایم شده قصه ای عجیب

وقتی که میخورم آب انار پاکتی ِ مثل شرنگ شده

بیدار میشویم هر روز با صدای ساعت کوکیمان

همچون ربات های آهنی بی روح و جان ِ رنگ شده

چه بر سر دل نازک و نحیفمان آمده،که شده

درست مثل شلیل ها که جنسشان عین سنگ شده

جمعه 1388/7/10

روزنگار1388/7/9

2009-10-01T01:57:00.000-07:00

رفیقم چند روز پیش از قول دانشمندا میگفت: قهرمانای دوی صد متر از اول قهرمان دوی صد متر به دنیا میان و با توجه به شرایط فیزیکی که دارن اگر به موقع کشف بشن و مورد آموزش مناسب قرار بگیرن بی برو برگرد قهرمان خواهند شد، و اگر هم کسی قهرمان دوی صد متر به دنیا نیامده باشه هر چقدر هم تمرین کنه و خودشو بکشه به جای خاصی نمیرسه.

پیش از اینها هم شنیده بودم مدیرهای موفق(نه هرکسی که پشت میز مدیریت نشسته!) هم از اول مدیر به دنیا میان و هرچقدر هم تو زندگیشون مشکلات داشته باشن آخرش یک مدیر موفق خواهند شد.
کلا قبل از اینها هم به این اعتقاد داشتم که یک سری چیزها به قول معروف از اول توی خون آدم هست و یک سری چیزا هم توی خون آدم نیست کاریش هم نمیشه کرد حالا اگر کسی به موقع فهمید توی خونش چی هست و چی نیست و رفت سراغش میشه گفت که به موفقیت خواهد رسید.

پی نوشت:

توی شهرچند وقتیه تابلوهایی به در و دیوار زدن که روش نوشته به ازای هر موش مرده پنج هزار تومن و به ازای هر گربه ی زنده بیست هزار تومن دریافت کنید،اگه موش و گربه ها میدونستن مرده و زندشون اینقدر می ارزه...

ساقي نامه

2009-09-25T02:06:00.000-07:00

بيــا امشب اي ساقـــي خوشمرام////بريـــز از سبويـت شـرابي به جام

شرابـــــي كه كار مسيحـــا كنـد//// به يـك جرعه، صد مُرده احيا كند

بيا امشـــب از ايــن سراي غرور////ببر سـرخوشـان را به ملك حضور

خيـــالات خـــام از ســر ما ببـر ////ز ما هستـــي ما بـه جامـــي بخر

بيا نغمــــه اي آشــــنا سـاز كن ////سماعـــي قلنـــدر وش آغاز كن

نظــر كن به جـــمع خراباتيـــان ////كه دارنـــد نفــرت ز نام و نشان

به اين باده نوشـــان بي سيم و زر////كه سازنـــد اكسيـــر، با يك نظر

به اين پاكبـــازان پشمـــينه پوش ////بريـــده ز دنيـــا و خانه به دوش

گدايـــان از جـــام جم بي نيــاز //// زده پشـــت پا بـر فـــرود و فراز

به كنجـي خزيـــده ز غوغاي عام ////رمـــيده غــــزالان، ز ترس عوام

خداونـــدگارانِ عشــــق و ادب//// گريــزنده از شحـــنـه و محتسب

گروهـــي كه از شهــر، آواره اند//// به صحـــراي عشق تو بيچاره اند

بيا ساغـــرت را به گــردش درآر////ز جانــهاي خسته برون كن خمار

به اصحـــاب درد التفــــاتي نما//// كه جــــز مي نــدارد دوا درد ما

صـــلا زن كه مخمور چشم توايم//// خمـــاريم و مسحـور چشم توايم

بيــا ساقـــي آباد، ميخانــــه ات//// لبالـــب ز مي بــــاد، پيـمانه ات

به كف جام و در جام، آب حـيات//// بيـــا ساقي اي خضــر راه نجات

بشـوي از دل عاشقـــان زنگ غم //// مگيـــر اهل اخلاص را دستِ كم

سعـادت ننوشـد مي از اين و آن //// مگـــر بــاده از دســتِ پير مغان

س-سعادت

روزنگار 1388/7/1

2009-09-23T11:19:00.000-07:00

این روزها که همه یاد دوران مدرسه شان افتاده اند و شدید هوس برگشتن به آن زمان را کرده اند و همه اش خاطراتشان را مرور میکنند یکی مثل من هم پیدا میشود که نه تنها دوست ندارد به آن دوران برگردد حتی نمیخواهد به آن فکر کند.

حیف

سفر دوباره!

2009-09-21T10:16:00.000-07:00

دوباره رفتم سفر
این یکی بیشتر از قبلی کیف داد
چه خوبه آدم همینجوری تند تند بره مسافرت
هرچند آخرش برگشتنی سردرد بدی گرفتم داشتم میترکیدم!
ولی ارزش شیرجه زدن از روی سکوی سه متری با سر تو آب رو داشت
الان همه چی مرتبه،سینوس هام سر جاشونن تقریبا!دل و روده ام هم همینطور،خودمم ایضا

زیارت

2009-09-16T11:11:00.001-07:00

برادرا جمیعا زیارتتون قبول باشه!!
حتی شما آقا احسان عزیز
به قول خودت: باور نمیکنم این تو خود تویی...
بیخیال بابا خوش باش
تو هم سوراخو پیدا کردی احتمالا،مبارکه
یا شایدم به زور کتک بردنت زیارت
حتما داری با نگاهت هم یه پیامی میدی که بعدا رمز گشایی میشه

روزنگار 1388/6/20

2009-09-11T09:31:00.000-07:00

امروز بعد از ظهر که رفتم یه چرت شفافی بزنم که خستگیم در بره تا خوابم برد توی خواب دیدیم که دارم متن مقاله ای رو که داشتم از صبح روش کار میکردم رو به دقت میخونم و تصحیحش میکنم،اونقدر هم با دقت و وسواس این کار رو انجام دادم که تو بیداری اینجوری نبود خلاصه تو مدت نیم ساعت سه ربعی که خوابیده بودم اونقدر مشغول کار بودم که حتی سردرد گرفتم و رفتم یه قرص پروفن دویست هم خوردم!
بعد از این که بیدار شدم رفتم سراغ مقاله و کلی از چیزایی که توی خواب یادم مونده بود رو تصحیح کردم و جالب تر اینکه سر دردی هم که توی خواب دچارش شده بودم وقتی بیدار شدم خوب شد.
میگم چه خوب بود یه جورایی میشد یه کارایی کرد که آدما بعضی از کاراشون رو میتونستن توی خواب انجام بدن،مثل مرور درسها،آخه چند وقت پیش هم یه جایی خوندم نوشته بود که مغز آدم توی خواب فعالیتش بیشتر از وقتیه که داره تلوزیون نگاه میکنه!خوب وقتی این مغز هیچ وقتی آروم و قرار نداره حیفه ازش استفاده نکرد

پ.ن
فکر کنم سریال Fringe خونم اومده پایین

روزنگار1388/6/16

2009-09-07T10:21:00.000-07:00

درســــــــــــــــــــــــــــــــــت
زمــــــــــــــــــــــــــــــــــــــانی کــــــــــــــه
فــــــــــــــــــــــکر میــــــــــــــــــکنم کــــــــــــــــــــارم
بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
جــــــــــــــــــــــــــــــنــــــــــــــــــــــــــــون
کشیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده و رســـــــــــــــما
دیــــــــــــــــــــــــــــــــــوانه
شـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده ام
بــــــــــــــــــــــــــــــــــــه حــــــــــــــــــــــــــــــــــــالت
رقـــت بـــــــــــــــــــــــاری
درمیـــــــــــــابم که هنــــــــــــــــــــــــــــوز
عـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاقلم

پ.ن

الان خیلی شبیه این عکسم

ایرانی

2009-09-04T10:04:00.000-07:00

ســـلام ای مشــــرقی مردِ کهـــن تومـــار، ايرانی

ســـلام ای زخمــــدار تــــازی و تاتـــــار، ايرانی

يکـــی بـــــردار ســــر از بالـــش اوهام سکرآور

ببين آخـــر کجــــای کـاری ای ســـــالار، ايرانی

دل از مهــــر وطــــن خــالی مبادت تا نفس داری

مبــادا کــــوته آيــــــي در صف اغيــــار، ايرانی

مگـــر کم داشـــت از مردانگی پـــــور کريم زند

که دل بستی به ريـــــش خواجــه ی قاجار، ايرانی

صفيــــــر تيــــــر آرش باز جيحــون را برآشوبد

ز تـــــوران گـر برآيــــد بانگ ناهنــــجار، ايرانی

طمـــع را در دل خصــــم وطن تا ريشه کن سازی

خليــــــج فارس هـــمزاد خــزر بشـــــمار، ايرانی

فرا يـــــاد آر فرهنگ گـــران سنــــگ نيـاکان را

که باور بـــودشان حــق باشد از حقـــــدار، ايرانی

يکايــک دشمنــــانت را انيــــران گجستــــک را

به نيــــــروی اهـــــــورا از ميـــــان بـردار، ايرانی

بياغــــاز از بهاران، فصــل رويش، موسم جوشش

زمستـــــانِ کســــالت را مــــده زنهـــــار، ايرانی

شبـــی سرد و دراز آهنـگ در چشمان خود داری

صبوحـــــــی زن به صبـحی تازه و سرشار، ايرانی

يـد بيضـــــــا نمــــــودی قرنـــــها در راه آزادی

نتـــرسيــــدی ز تيـــــغ و تيـــــر و آتشبار، ايرانی

ريا و خدعه در فرهنگ ايران زشت و مذموم است

نباشــــــــــد اين مـــــــرام مردم بيـــــدار، ايرانی

يســـارت تا يميـــن رنــج است و اندوه و پريشانی

رها گـــــــردی الهـــی زينهــــــــمه آزار، ايرانی

س – سعادت

سفر

2009-09-03T10:08:00.000-07:00

بعد از مدتها یه سفر کوتاه رفتم،خوب بود،خوش گذشت
سفر رو خیلی دوست دارم،مثل خیلی های دیگه
همیشه یکی از آرزوهام این بوده که
حداقل یک سال از زندگیمو
توی سفر بگذرونم
فارغ،رها از
همه چی

پ.ن
یه دنیا حرف تو سرم داره میچرخه اونم حرفای تکراری

یاد

2009-08-27T07:55:00.000-07:00

امروز داشتم خاطرات این چهار سال گذشته رو با خودم مرور میکردم ، خاطرات تلخ و شیرین دانشگاه که واقعا زود گذشت.خاطره اساتید،همکلاسی ها،نمره گرفتن ها،دیوونه بازی ها،جیم زدن و پیچوندن ها،ازدواج همکلاسی ها با هم و هزارتا خاطره ی دیگه که میخوام تا یادم نرفته خیلی هاشون مکتوبش کنم که هر وقت خواستم بتونم مرورشون کنم.
اول میخوام از اساتیدم بنویسم کسایی که واقعا زحمت کش و تاثیر گذار بودن ، البته بعضی هاشون هم اصلا اینطور نبودن ولی میخوام از همشون بنویسم که یادم باشه یه روزی زیر دست چه کسایی درس خوندم.

اول از همه استاد خدایاری که الفبای حسابداری رو بهمون یاد داد،الآن طبق محاسباتی که برامون میکرد ما باید پنجاه درصد حسابدار شده باشیم به نظر ایشون هیچ کس صددرصد حسابدار نخواهد شد!یادش بخیر روزی که استاد ماشینش رو نیاورده بود منم خواستم ابراز ارادت کنم و استاد رو با ماشینم برسونم ولی از شانسم داشتیم تو جاده تصادف میکردیم البته خدا رحم کرد.

نفر بعدی استاد اویسی عزیز که همیشه به نیکی ازش یاد میکنم،اقتصاد خرد و کلان و مدیریت تولید رو بهمون یاد داد که هیچ وقت زحماتش از یادم نمیره هرچند اون موقعی که باید قدرش رو ندونستیم ، انسانی متواضع و با معلومات.بهش یه قولی دادم که هرگز از یادم نمیره و تمام تلاشم رو میکنم که بهش عمل کنم.یادش بخیر آخر ترم که نمرات اعلا شد با استاد دسته جمعی رفتیم بستنی خوردیم و کلی با استاد بگو بخند کردیم.

استاد شمشیری بچه ی جنوب که باهاش مدیریت مالی داشتم.فوق العاده خاکی و مهربون همیشه لبخند میزد.یادش بخیر آخر ترمی برگشت به من و دوستم گفت اینهمه من اومدم و رفتم تو شهرتون ولی شما به من انار ندادین ولی نمیدونست که ما از قبل به فکرش بودیم و وقتی دید دوتا جعبه انار بزرگ براش آوردیم کلی خوشحال شد.

استاد نائینی ملقب به دیکتاتور مهربون،آمار درس میداد،سر کلاسش فقط میتونستی نفس بکشی ولی استاد خوش قلبی بود کلی باعث شد من خنگ آمارم قوی بشه.یادش به خیر روزی که اتفاقی توی یه عروسی دیدمش کلی تحویل گرفت داشتم ذوق مرگ میشدم.

استاد عامری که باهاش حسابرسی یک پاس کردیم،اونقدر محجوب بود که روز اول بچه ها داشتن درستی قورتش میدادن ولی بعد با هم رفیق شدیم،یادش بخیر یه روزی گفت بیا با هم یه عکس یادگاری بگیریم بعد موبایلش رو داد به یکی از بچه ها با هم عکس گرفتیم گفت میخوام عکست رو داشته باشم کلی بچه ها داشتن از حسودی میترکیدن.

خانم دکتر خاقانی فرد استاد روانشناسی عمومی،هرچند روانشناسی از درسای تخصصی نبود ولی اونقدر سر کلاس خانم دکتر خاطره دارم و اونقدر این خانم استاد خوبی بود که هیچ وقت از یادم نمیره.چقدر با آرامش حرف میزد،یادش بخیر وقتی که برای ارائه مقاله رفتم پای تخته و عنوان پایان نامه کارشناسی ارشد خودش رو خوندم "بررسي رابطه همسرآزاري با تمايل به افكار خودكشي و آسيب رساندن به همسر در زنان مورد خشونت قرار گرفته در شهر تهران" اونقدر جا خورد که تا بنا گوشش سرخ شد بعد که فهمید درباره پایان نامه اش تحقیق کردم کلی خوشش اومد و از اون به بعد کلی با هم دوست شدیم (در واقع میشه گفت بهترین استاد خانومی که داشتم بود).

خانم طبیبی راد که واقعا ترمی که دوتا درس حسابداری صنعتی سه و حسابداری مالیاتی باهاش داشتم کابوسی بود برام بسکه تند درس میداد و ما عقب بودیم از کلاس،کابوس های شب امتحانش یادم نمیره هیچ وقت ولی آخرش موقع تصحیح کلی حال داد به بچه ها و ترم بعدش که باهاش حسابداری میانه دو داشتم دیگه یاد گرفتم چه جوری درس بخونم که عقب نمونم از کلاسش.

استاد مهلوجی،پر انرژی ترین پیرمردی که تاحالا تو عمرم دیدم،درس خونده امریکا ، سبیل از بنا گوش در ، رفته خوشتیپ و خستگی ناپذیر ، امکان نداشت سر کلاس روی صندلی بشینه همیشه در حال تحرک و راه رفتن بود و با صدای بلند درس میداد بعد از شش ساعت تدریس بازم با همون حرارت درس میداد که اولش بود،واقعا همه کم می آوردیم سر کلاسش درس توصعه اقتصادی بهمون میگفت.

استاد شاهبنده که فکر کنم جوون ترین استادم بود فوق العاده با شخصیت و متین و با معلومات زبان تخصصی باها ش داشتم.

و در نهایت استاد علی احتشام ملقب به کچل تند رو و خوان هفتم.حرفه ی اصلیش حسابرسیه و واقعا به کارش وارده،اکتیو ترین آدمی که تو عمرم دیدم،راه رفتن معمولیش مثل دویدن ما هست،یک تحلیلش که به اندازه ی یک کاغذ آچهاره قیمتی معادل یک تا ده میلیون داره،هرچند اخلاق بدی داره ولی از لحاظ علمی اونم در تخصص خودش واقها قبولش دارم.یادش بخیر ترمی که سه تا درس باهاش داشتم و هر سه تاش رو پاس کردم همه بچه ها حیرون بودن آخه میشد بابت این کارم اسمم رو توی رکوردهای گینس نوشت چون توی دوازده سال تدریسش چنین چیزی سابقه نداشته.

و خیلی استادهای دیگه که البته به اندازه این اساتیدی که نام بردم تاثیر گذار نبودن و اساتیدی که واقعا نمیشد اسمشون رو گذاشت استاد چون واقعا نمیتونستن یک کلمه هم به کسی چیزی یاد بدن و معلومات بچه ها بیشتر از اونها بود،میخواستم درباره اونها هم بنویسم ولی گفتم خاطرات بد توی دلم بمونه بهتره،شایدم یه روزی نوشتم.

پ.ن توضیح عکس:
آخرین جلسه درس مدیریت تولید بچه ها همراه با استاد اویسی عزیز

تقدیم به همه ی آنهایی که فکر میکنند بهترند،که فقط فکر میکنند بهترند

2009-08-25T08:30:00.000-07:00

در زمان سلطان محمود می‌کشتند که شیعه است،
زمان شاه سلیمان می‌کشتند که سنی است،
زمان ناصرالدین شاه می‌کشتند که بابی است،
زمان محمد علی شاه می‌کشتند که مشروطه طلب است،
زمان رضا خان می‌کشتند که مخالف سلطنت مشروطه است،
زمان کره‌اش می‌کشتند که خراب‌کار است ،
امروز توی دهن‌اش می‌زنند که منافق است و فردا وارونه بر خرش می‌نشانند و شمع‌آجین‌اش می‌کنند که لا مذهب است. اگر اسم و اتهامش را در نظر نگیریم چیزی عوض نمی شود : تو آلمان هیتلری می کشتند که یهودی است،
حالا تو اسرائیل می‌کشند که طرف‌دار فلسطینی‌ها است،
عرب‌ها می‌کشند که جاسوس صهیونیست‌ها است
، صهیونیست‌ها می‌کشند که فاشیست است،
فاشیست‌ها می‌کشند که کمونیست است‌،
کمونیست‌ها می‌کشند که آنارشیست است،
روس ها می‌کشند که پدر سوخته از چین حمایت می‌کند،
چینی‌ها می‌کشند که حرام‌زاده سنگ روسیه را به سینه می‌زند،
و می‌کشند و می‌کشند و می‌کشند...
و چه قصاب خانه‌یی است این دنیای بشریت." -
احمد شاملو

ممنون از مرجان عزیز که امروز این شعر رو برام ایمیل کرد

روزنگار1388/5/31

2009-08-22T05:29:00.000-07:00

امروز با یه خانمی که فیلسوف بود یا شایدم فکر میکرد فیلسوفه یا شایدم فقط به فلاسفه علاقمند بود صحبت میکردم نمیدونم چی شد صحبت به جایی رسید که به من گفت من گیاهخوارم! خیلی برام جالب بود آخه تا حالا آدم گیاهخوار از نزدیک ندیده بودم!اونم از نوع فیلسوف و خانمش!کنجکاویم گل کرد ازش دلیل گیاهخواریش رو پرسیدم،خیلی محکم و کوبنده و بدون مکث طوری که تقریبا بخشی از دندونهای من ریخت گفت:شکم من که گورستان نیست!وقتی استدلالش رو شنیدم اون بقیه دندونهام که مونده بود هم ریخت.دیگه به بحث ادامه ندادم چون اونقدر دلیلش عجیب بود که مخم هنگ کرد.

ولی با خودم گفتم آخه اینم شد دلیل؟که اونایی که گوشت میخورن شکمشون گورستانه؟!پس حتما شکم شما باغی،گلخونه ای،جنگلی،جالیزی چیزیه؟هرچند که اگر بخواهیم دقیقتر نگاه کنیم شکم همه ما گورستانه چه گیاهخواران چه گوشت خواران چه همه چیز خواران!چون توی چرخه ی طبیعت همین گیاهان هم با تغذیه از دفع فضولات انواع حیوانات و با رشد در خاکی که از تجزیه ی بدن هزاران جاندار گوشتی!تشکیل شده به وجود اومدن پس این گیاهم یه زمانی ممکنه گوشتی بوده چسبیده به ران جانوری که حالا چرخیده و چرخیده شده این و بعد شما میخوری و پز میدی که من گیاه خوارم.

اصلا با توجه به این نظریه من از همینجا اعلا میکنم که همه ما گور های متحرکی هستیم که خود خوری میکنیم...

به دیدارم بیا هر شب

2009-08-21T11:13:00.000-07:00

به دیدارم بیا هر شب ، در این تنهایی ِ تنها و تاریک ِ خدا مانند
دلم تنگ است .
بیا ای روشن ، ای روشن تر از لبخند
شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهیها
دلم تنگ است.
بیا بنگر، چه غمگین و غریبانه
در این ایوان سرپوشیده ، وین تالاب مالامال
دلی خوش کرده ام با این پرستوها و ماهیها
و این نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی
بیا ای همگناه ِ من درین برزخ
بهشتم نیز و هم دوزخ
به دیدارم بیا ، ای همگناه ، ای مهربان با من
که اینان زود می پوشند رو در خوابهای بی گناهیها
و من می مانم و بیداد بی خوابی.
در این ایوان سرپوشیده ی متروک
شب افتاده ست و در تالاب ِ من دیری ست
که درخوابند آن نیلوفر آبی و ماهیها، پرستوها
بیا امشب که بس تاریک و تنهایم
بیا ای روشنی ، اما بپوشان روی
که می ترسم ترا خورشید پندارند
و می ترسم همه از خواب برخیزند
و می ترسم همه از خواب برخیزند
و می ترسم که چشم از خواب بردارند
نمی خواهم ببیند هیچ کس ما را
نمی خواهم بداند هیچ کس ما را
و نیلوفر که سر بر می کشد از آب
پرستوها که با پرواز و با آواز
و ماهیها که با آن رقص غوغایی
نمی خواهم بفهمانند بیدارند.
شب افتاده ست و من تنها و تاریکم
و در ایوان و در تالاب من دیری ست در خوابند
پرستوها و ماهیها و آن نیلوفر آبی
بیا ای مهربان با من !
بیا ای یاد مهتابی !

م.ا.ث

روزنگار 1388/5/30

2009-08-20T13:28:00.000-07:00

یادش به خیر، یادم میاد یه روزی یه بنده خدایی یه جایی از قول یه کسی یه جمله بهم گفت که یه مدتی بود یادم رفته بود ولی الان داشتم یه کاری میکردم که یه دفعه یادم اومد یه مداد برداشتم یادداشتش کنم ولی یه کم فکر کردم گفتم نکنه یهویی گمش کنم و دوباره از یادم بره این بود که یه مرتبه یاد اینجا افتادم و یه سره اومدم که یادگاری بنویسمش اینجا که هرکی بعدا اومد خوند یاد من بیوفته که یه زمانی اینجا یه نفر یه چیزایی واسه دل خودش مینوشته.
.
.
.
راستی چی میخواستم بگم؟!؟
.
.
.
.
اه یـــــادم رفت

من کجام؟

2009-08-19T03:38:00.000-07:00

جدولی که سر کار طرح شد!

2009-08-17T03:43:00.000-07:00

افقی
1نام منطقه ای باستانی و تاریخی در ایران2-انهدام همراه با آتش سوزی-خدای دراویش-خانه کنار دریا3-لبخند ملیح-لقبی برای مردان متمول اروپای قدیم4-برداشت گندم-پایتخت ایالات متحده امریکا-رئیس حکومت سلطنتی5-نسبت دادن صفت بدی به کسی-همیشه وقتی میخورند که دیگر کار از کار گذشته6-زنان و دختران-من و تو و او-مساوات-عضو رونده7-اعتقاد قلبی به هدفی والا-آخرین رمق و توان-ایالت تفریح و سرگریمی در امریکا8-بدون آن ترمز معنی ندارد-محل استقرار پاپ-خودروی زنانه9-سوغات اراک-بالاترین قسمت بدن-حیوان اهلی بازیگوش-توقف کوتاه10-نفس فرو دادن-بلند مرتبه-طعم خرمالو-از شهرستان های تهران11-تقاضای عاجزانه-محلی خلوت و ساده برای زندگی-بیماری میکروبی که در گرما شیوع پیدا میکند12-لباس مخصوص جنگ های قدیم-نیروهای نظامی حافظ امنیت کشور13-خبری خوش دادن-بلبل14-اسم ترکی-برابر شدن-برگ برنده-نشان15-حیوان باوقا-کارآگاه خصوصی معروف

عمودی
1از استان های جنوبی کشور-نوعی اشکال در صحبت کردن کودکان2-واحد پول ژاپن-تحولات عظیم فرهنگی اجتماعی در اروپا-ضرب زن زورخانه3-پیشنهاد مطرح شده توسط آقای محمد خاتمی درباره ارتباط بین ملتها در صحن سازمان ملل4-پنجه را چون میگشایی نام آن باشد...-مادر عربی-پرندهی با سعادت-داغش در بیابان و سردش در کف رودخانه فراوان است5-حیوان بد بو-کشتی جنگی-حیوان صحرا نشین6-آرزوی بزرگ-زخمی که بد جوش خورده7-بد یمن و پلید-بیرون ریختن-مخفف اگر8-مخفف چاه-آدرس-شل و وارفته و بی حال-محصول زنبور9-پرنده ی مغرور و زیبا-برو به ترکی-شهرکی در تهران10-کالا-با حرص می آید-پایه ی نان11-بازی ایرانی-تیغ زدن و باج گیری12-اگر نباشد اجسام دیده نمیشوند-پخش و پلا-نوعی غذای دریایی شرقی13-حرف دوم الفبای انگلیسی-هوای ساحل جنوب-هرچه بیشتر باشد برفش هم بیشتر است14-شب بلند-جزایری در لوز المعده-گل خوشبو و پر تیغ15-سفارت امریکا در ایران-پشت دادن به پشتی و مخده با آرامش تمام

پ.ن
اینم از نتایج رکود اقتصادیه دیگه
1388/5/26

روزنگار 1388/5/25

2009-08-16T10:42:00.000-07:00

بعضی وقتا پیش میاد که دلم میخواد برم یه جای خلوت و آروم ، حالا خلوت و آرومم نبود نبود فقط جایی که کسی دور برم نباشه اونوقت دهنمو باز کنم فقط فحش بدم
فــــــــــــــــــــــــــــحش بدم هـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
به کی و چی و چرا و چگونه اش رو نمیدونم اصلا مهمم نیست ، فقط فحش بدم اونم با صدای بلند داد بزنم جوری که دیگه صدام بگیره
آآآآآآآآآآآآآی حال میده آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآی حال میده یه جورایی بدجوری خالی میشم تازه آدم چه فحشای جدیدی که تو این شرایط کشف نمیکنه.
ولی امون از وقتی که این حس بهم دست بده و جای مناسبی رو نتونم پیدا بکنم واااااااامصیبتـــــــــــــــــــــــــــا
الانم دقیقا تو همین شرایط کوفتی هستم.

رایحه خوش خدمت یا بوی گند خیانت

2009-08-14T06:38:00.000-07:00

امروز یه مهندس برام یه مثالی زد درباره مقایسه کسایی که فقط تا نوک بینی شون رو میبینن و کسایی که از این کوته بینی استفاده میکنن
گفت : یه بابایی میره کارخونه ساخت اسپری خوش بو کننده محیط میزنه پخش میکنه تو بازار با کلی تبلیغات و به به و چه چه ، میدونه که مردم اکثرا سیستم فاضلابشون مشکل داره و از بوی گند عذاب میکشن . یه عده میرن بسته بسته اسپری میخرن هر روز فرت و فرت خالی میکنن تو خونه هاشون و دعا میکنن به جون سازندش ، ولی آخرشم بوی گند اونجوری که باید و شاید از بین نمیره ، یکی هم به جای اینکه بره هر روز کلی پول اسپری بده میره یه نفر رو میاره تا سیستم فاضلابش رو تعمیر کنه و اینجوری از شر بوی بد خلاص میشه تازه باعث آسیب رسوندن به لایه اوزون هم نمیشه

گفتم: پس اون بابا خیلی باید خر باشه که میره کارخونه تولید اسپری میزنه خوب از اول بره یه شرکت تعمیرات سیستم فاضلاب بزنه
گفت: ساده ای ها!
گفتم: چرا؟
گفت: خوب بنده خدا درست کردن سیستم فاضلاب ملت یه باره و تموم میشه اونوقت اون بابا باید بره چیکار کنه؟وقتی ملت دیگه مشکل بو ندارن؟ولی کارخونه اسپری همیشگیه چون بوی گند سر جای خودش هست
گفتم: بابا مهندس تو دیگه کی هستی

1388/5/23

دو خريّه از ايرج ميرزا

2009-08-12T11:23:00.000-07:00

آرزوی خر دم بريده
بودست خری که دُم نبودش
روزی غم بی دُمی فزودش
در دُم طلبی قدم همی زد
دُم می طلبيد و دَم نمی زد
يک ره نه ز روی اختياری
بگذشت ميان کشتزاری
دهقان مگرش ز گوشه ای ديد
بر جست و از او دو گوش ببريد
بيچاره خر آرزوی ُدم کرد
نايافته دُم دو گوش گم کرد

دزدان نادان
دو نفر دزد خری دزديدند
سر تقسيم به هم جنگيدند
آن دو بودند چو گرم زد و خورد
دزد سوم خرشان را زد و برد

پ ن :
امروز یه حاجی بعد از اینکه روزنامه اعتماد ملی رو از دستم گرفت و یه نگاهی بهش انداخت اومد گفت بیا بگیرش که اعصابم خورد شد
گفتم چرا حاجی؟
گفت: آخه از بس این چیزا رو میخونم و کاری از دستم بر نمیاد،از بس این حقایق رو میخونم و نمیتونم ثابت کنم خسته شدم
گفتم حاجی خوب چیکار باید کرد؟
یه مثالی زد فکم افتاد
گفت یه مثل قدیمی هست که میگه اگر کسی خواست [...] و تو زورت بهش نرسید حد اقل آروم بگیر و لذتشو ببر

روزنگار 1388/5/19

2009-08-10T10:49:00.001-07:00

امروز بعد از دیدن مراسم خداحافظی الهام از اخبار یه پیرزنی بهم گفت: هیچ وقت از این الهام خوشم نیومد!!
گفتم چرا آخه؟!؟!
گفت: همه اش به نظرم میرسید داره مردم رو با حرفاش مسخره میکنه!
فکم افـتــــــــــــــــاد

اسم شب

2009-08-08T10:51:00.000-07:00

رهگذر! ايست! بي پدر مادر
اسم شب چيست؟ بي پدر مادر!

اسم شب را بگو اگر داني
به چه مقصد در خياباني؟

■ اسم شب هر چه هست بي‌خبرم
آمدم نان بگيرم و ببرم

خانه‌ام در همين خيابان است
به گمانم كه اسم شب، «نان» است

نه، گمان مي‌كنم «وطن» باشد
اسم ايران خوب من باشد

□ رهگذر، بيش از اين مشو پررو!
حرف خود را بسنج و بعد بگو

■ گفتم «ايران» مگر بجز اين است؟
نكند اسم شب «فلسطين» است

نيست امشب حواس من كامل
بچه‌ها گشنه‌اند در منزل

گر به ‌من اندكي امان بدهي
فرصت ابتياع نان بدهي

باز مي‌گردم و سر فرصت
در همين باره مي‌كنم صحبت

اسم شب را دوبار، بلكه سه بار
مي‌كنم از براي تو، تكرار!

□ رهگذر! اسم شب بود لازم
تا نگويي نمي‌شوي عازم!

■ پس اجازه بده مرور كنم
طول تاريخ را عبور كنم

بكنم از گذشته‌ها آغاز
به همين نقطه، باز گردم باز

تا مگر اسم شب، شود پيدا
جان فداي مقررات شما ...

اسم شب، سابقاً «تباهي» بود
«ظلمت» و ظلم «پادشاهي» بود

اسم شب «گرگ» اسم شب «روباه»
«كودتا»، بازگشت، «شاهنشاه»

اسم شب، «پول»، «پول آمريكا»
اسم شب، «زور»، «سازمان سيا»

اسم شب، «نفت»، نفت خالص و ناب
اسم شب هديه، رشوه، «حق حساب»

اسم شب، «باج»، اسم شب، «تلكه»
اسم شب، «شاه»، اسم شب، «ملكه»

اسم شب، «نطق‌هاي شاهانه»
اسم شب، «عطيه‌ي ملوكانه»

اسم شب، «زاهدي»، «حسين علا»
اسم شب، «شاهپور غلامرضا»

اسم شب، اسم «خاندان جليل»
ترس، تهديد، توسري، تحميل

اسم شب، «آزموده‌ي سفاك»
خرس، تيمور بختيار، ساواك

اسم شب، «استوار ساقي» بود
(كه دو قورتش هميشه باقي بود!)

اسم شب، ايست، پاسبان، باطوم
دستگيري، محاكمه، محكوم

اسم شب، حبس، اسم شب، سلول
شوك برقي، شكنجه‌گر، مقتول

اسم شب، «مرگ» بود و «عزرائيل»
اسم شب، «موشه» بود و «اسرائيل»

اسم شب، شعله ، گاز، آتش، دود
اسم شب، «ثابتي»، «نصيري» بود

اسم شب، نيك‌پي، علم، منصور
اختناق و كميته و سانسور

اسم شب، از اسامي مضحك
«مرد خودساخته، عقاب اوپك!»

اسم شب، بهترين اسامي بود
«آزمون» و «شريف امامي» بود

اسم شب، اسم‌هاي اجباري
خسروداد، اويسي، ازهاري

يا «اميني»، «فريده‌ي ديبا»
«دكتر اقبال» و باقي اين‌ها

اسم شب «مهدوي»، «اميرعباس»
چه بگويم؟ دگر نمانده حواس

باز هم هست و بنده بي‌خبرم
آمدم نان بگيرم و ببرم!

اسم شب، كرده تازگي تغيير
جورواجور مي‌شود تفسير

اسم شب «قتل روزنامه‌فروش»
نشريات چپي، كتك، خاموش!

اسم شب، «روزنامه‌ي زوري»
سرمقاله، مقاله، دستوري

اسم شب، «اجتماع»، «خط و نشان»
(دم آيندگان، دم كيهان)

اسم شب «حمله»، «روزنامه نويس»
(نه حمايت، نه دادرس، نه پليس)

اسم شب، باز «كوكتل مولوتف»
متعصب، «ژ-3»، كلاشنيكف

اسم شب، «بي‌نزاكتي»، «پرخاش»
«به تو مربوط نيست»، «ساكت باش»!

اسم شب، «انقلاب سربسته»
جلسه در اتاق دربسته

اسم شب، «كارهاي پنهاني»
«رهبران جديداً ايراني»!

اسم شب، «دادگاه صحرائي»!
(به گمانم ز كافه مي‌آئي!)

«ها بكن! مست؟» ظاهراً بالفرض
لخت ، شلاق، مفسد في الارض!

مثل سابق، «كميته، ساواكي»
(بزنيدش! چكاره بود؟ شاكي!)

اسم شب، «بازسازي ساواك»
انتخاب عوامل سفاك

اسم شب، «دستگيري» و «انكار»!
پنجه ‌بوكس و شكنجه و آزار

اسم شب، نااميد، شك، ترديد
اسم شب، ترس، اسم شب، تهديد

اسم شب، هرچه بود، اين‌ها بود
كه هميشه مزاحم ما بود

باز اگر هست، بنده بي‌خبرم
آمدم نان بگيرم و ببرم!

قصد من هيچ انتقاد نبود
روي من اين همه زياد نبود

نيستم بنده «مفسد في الارض»
هستم البته «مفلس في القرض»

گر زدم حرف‌هاي نامطلوب
كله‌ام گرم بود ، بي‌مشروب

باز افسار خويش ول كردم
فرصتي بود، درد دل كردم

«تو بزرگي و من خطاكارم
از تو اميد مغفرت دارم»

در سياست خلاصه بي‌نظرم
آمدم نان بگيرم و ببرم!

اسم شب، آنچه عرض كردم من
هست اسباب شادي دشمن

من از اين اسم‌ها ندارم دوست
بهر ما، اسم ديگري نيكوست

كاشكي اسم شب «صداقت» بود
يا به قول امام: «وحدت» بود

اسم شب، «انقلاب» بود اي كاش
شب نبود، آفتاب بود اي كاش

اسم شب، نور، روشني، خورشيد
اسم شب، عشق، زندگي، اميد

اسم شب، روز، روزدل‌شادي
اسم شب، صبح، صبح آزادي!

□ رهگذر اين ترانه‌ها كافي‌ست
اسم شب، هيچ يك از اين‌ها نيست

اجل امشب گرت امان بدهد
«باش تا صبح دولتت بدمد»!

تهران- فروردين 58
هادی خرسندی

در سوگ لحظه ها

2009-08-04T03:52:00.000-07:00

لحظــه ها را شمــرده ام تنها

در دقايـــق فســــرده ام تنها

ذوب شد آن بلـورهاي تگرگ

قطـره قطـره شمـــرده ام تنها

در پـــگاه از نـــگاه سبز بهار

اشك شبنـــم ستــرده ام تنها

برگـــها را ز ســردسير خزان

تا كجـــاها كه بـــرده ام تنها

زير تـــكرار تــازيانه ي موج

دل به دريـــا سپـــرده ام تنها

تا كه آهـــم نســـوزد آينه را

سينـــه در هم فشـرده ام تنها

زيـــر آوار لحــظه ها خود را

ديـــدم آخــر كه مرده ام تنها

س-سعادت

انجمن قد کوتو لگان

2009-08-04T03:24:00.000-07:00

می خواهی آفتاب شوی با اشاره ها

درواکنی به روی تمام ستاره ها

می خواهی اززمین بروی تا به اوج ماه

همجون دعا که ازلب سبز مناره ها

می خواهی ازکویر به دریا سفرکنی

ازگو شه های حاشیه ها ازکناره ها

بی آن که هیج سربه سرهیج کس نهی

سر می رسند ازهمه سو هیچ کاره ها

مثل کسی که فاجعه ای را رقم زده است

پرمی کنند دوروبرت را سواره ها

هل می خوری درانجمن قد کوتو لگان

صف می کشند دوروبرت بدقواره ها

کم کم تمام جمجمه ات آرد می شود

دراشتهای منگنه ی آرواره ها

حالاکه رفته ای به افق های دوردست

پیوسته ای به خاطره ی سوگواره ها

بی واهمه به دست همان قد کوتو لگان

گل می کنی درآینه ی جشنباره ها

کاووس حسنلی